Filibe Bölgesel Etnografya Müzesi

Sapmaya değer

Evin kendisi sergilenenin yarısıdır. Kuyumcuoğlu'nun 1847 tarihli konağı, cephenin bir bildirim aracı olduğu bir dönemde inşa edilmiş olup Filibe Ulusal Uyanış üslubunu tanımlayan kavisli üst kat ve dalgalı alınlığa sahiptir. İçeride kıyafet, bakır işçiliği, gül damıtma ve bölgenin geçim kaynağı olan gaytan örücülüğü koleksiyonları yer alır — yaklaşık altmış bin parçadan yalnızca küçük bir kısmını görürsünüz. Pazartesileri kapalıdır ve Roma tiyatrosunun yukarısında yer alır.

Öykü

Arka plan

Filibe'nin Ulusal Uyanış dönemi tüccarları dışa doğru inşa ederdi. Evleri üst katlarda sokağın üzerine doğru çıkıntı yapar, yükseldikçe genişler ve önlerinden geçenlere bakan boyalı ya da oymalı cepheler taşırdı. 1847 tarihli Kuyumcuoğlu Evi, bu alışkanlığın günümüze ulaşan en eksiksiz örneğidir: simetrik bir cephe, çekilmiş bir perde gibi dalgalanan bir alınlık ve her katın ortasına büyük bir merkezi salon yerleştirip odaları onun etrafına dizen bir plan.

Etnografya koleksiyonu buraya daha sonra taşındı. Filibe için bölgesel bir müze fikri 1890'ların başına dayanır ve büyük ölçüde, bölgenin maddi kültürünün kaybolmadan toplanması gerektiğini savunan bir öğretmen ve etnograf olan Stoyu Şişkov'a borçludur. Bu çaba işe yaradı: koleksiyon bugün on binlerce objeye ulaşmıştır ve odalar uğraşa göre düzenlenmiştir — tarım, hayvancılık, zanaatlar ve Rodop köylerinin eğirip Filibe'nin sattığı gaytan örgüsü.

Buraya vitrinler kadar odalar için de gelirsiniz: hiç boşaltılmamış, zengin bir 19. yüzyıl evi, sahiplerinin tanıyacağı objeler hâlâ içindedir. Müzenin birkaç dakika uzaklıkta, Saborna Caddesi'nde ikinci bir binası daha vardır ve birleşik bilet ikisini de kapsar.