Pirin Milli Parkı

Sapmaya değer

Rila granitken Pirin kireçtaşı ve mermerdir, bu da kendini belli eder: daha soluk kayalar, daha keskin sırtlar ve küçük soğuk göllerle dolu buzul çukurları (sirkler). 2.914 metrelik Vihren bariz hedeftir ve Banderitsa otoparkından uzun bir gün sürer. Ünlü Koncheto sırtı halatlıdır, açıktadır ve can almıştır — bu, aile gezisi için uygun bir seçenek değildir.

Öykü

Arka plan

Park, Bulgaristan'ın ikinci en yüksek zirvesi olan Vihren'in çevresinde 1962'de ilan edildi ve şimdi sıradağların 40.000 hektardan biraz fazlasını kaplıyor. Buradaki asıl mesele jeolojisi: komşu Rila'nın graniti yerine, soluk bıçak ve kule biçimlerine aşınmış mermer ve kireçtaşı karstı, altlarındaki sirklerde tutunmuş yetmişten fazla buzul gölüyle birlikte — bunlar, sıradağın tamamındaki yaklaşık 118 gölün bir bölümüdür, çünkü park Pirin'in yalnızca bir kısmını kapsar. İçeride iki sıkı rezerv bulunur — Bayuvi Dupki-Cindzhiritsa ve Yulen — ve Banderitsa vadisinde, yaklaşık bin üç yüz yıllık olduğu tahmin edilen ve bu hâliyle Bulgar devletinden bile daha yaşlı olan bir Bosna çamı türü olan Baykuşev Çamı yükselir.

Gitmeden önce Dünya Mirası sınırını anlamakta fayda var. Pirin 1983'te listeye alındı, ancak alan 2010'da özellikle gelişmiş kayak bölgelerini dışarıda bırakmak amacıyla genişletildi. Çoğu ziyaretçinin çıktığı Bansko üzerindeki pistler, milli parkın içinde ama UNESCO Dünya Mirası alanının dışındadır ve gezi rehberleri bunu sürekli yanlış aktarır. UNESCO, 2013'ten beri Bulgaristan'dan stratejik bir çevresel değerlendirme, ondan da uzun süredir güncellenmiş bir yönetim planı istemektedir; ikisi de hâlâ gelmemiştir ve yürürlükteki plan hâlâ 2004 tarihlidir.

Burada yürüyüş yapmak ciddi bir iştir. Parkta Vihren, Bezbog, Demyanitsa, Sinanitsa ve Yavorov'da birer hija (personeli bulunan dağ barınağı, dağ evi) ve Tevno Gölü'nde bir sığınak bulunur; klasik çok günlük geçiş rotası bunları birbirine bağlar. Sırtlarda hava hızla değişir ve kireçtaşında neredeyse hiç su yoktur.