Krastata Kazarma

Sapmaya değer

Vidin'i neredeyse bağımsız bir savaş ağası gibi yöneten Osman Pazvantoğlu, bu kışlayı 1801'de eski sarayın bahçesine yaptırdı. Plan bir Yunan haçıdır — dört kanat, dört iç avlu, yaklaşık 1.260 metrekarelik bir taban alanı — bu da bir kışla için tuhaf bir biçimdir ve muhtemelen binanın amacından daha uzun ömürlü olmasının nedenidir. 1969'dan beri Vidin'in etnografya koleksiyonunu barındırmaktadır.

Öykü

Arka plan

Pazvantoğlu kâğıt üzerinde bir Osmanlı valisi, pratikte ise bir asiydi ve 1800 civarında yaklaşık yirmi yıl boyunca Vidin fiilen kendi devletiydi; kendi parasını basıyor ve Sultan'a karşı savaş yürütüyordu. Kışla, aralarında yeniçerilerin de bulunduğu, onun emrindeki dört ayrı birimi barındırıyordu ve üstü kapalı ahşap bir köprü onu yandaki bir cephanelikle birleştiriyordu. Avluda bir zamanlar bir saat kulesi duruyordu, artık yok.

1878'den sonra Bulgar devleti onu önce bir mahkeme binası, sonra ordu kışlası olarak kullandı; bu tür binaların genellikle hayatta kalma biçimi de budur: bir sonraki gelene faydalı olarak. 1965 ile 1967 arasında restore edildi ve bir müzeye dönüştürüldü. AB fonlu daha büyük bir restorasyon 2013'ün başında tamamlandı; bir yıl içinde eski çatlaklar yeniden açıldı ve çatı su almaya başladı; bina o zamandan beri zaman zaman kapalı kalmıştır.

1969'dan beri yerinde duran etnografya sergisi, Vidin bölgesinin geleneksel kültürünü 19. yüzyılın sonundan 1920'lere kadar ele alır — ritüel ve günlük kıyafetler ile Vidin'in maddi yaşamının ne kadarının iç kesimlerden değil Tuna'nın yukarısından geldiğini gösteren kentsel giyim ve ev eşyalarına dair bir bölüm. Etiketler beş dildedir.