Mizah ve Hiciv Evi

Sapmaya değer

1 Nisan 1972'de açıldı -tarih bilerek seçilmişti- ve şimdi yüzden fazla ülkeden sanatçılara ait on binlerce karikatür, baskı, heykel, maske ve afiş barındırıyor. Gabrovo'nun cimriliği hakkındaki tek bir devam eden şakaya dayanan büyük, tuhaf, tam bir Doğu Bloğu kurumu. Grafik hiciv seviyorsanız bir saate değer; yüksek sesle gülmeyi bekliyorsanız daha az.

Öykü

Arka plan

Gabrovo'nun ünü, saçmalık noktasına vardırılmış cimriliktir ve kasaba, iki yüzyıldır bunu inkâr etmek yerine benimsemiştir. Belediye amblemi kuyruksuz bir kedidir. Müzenin kendi amblemi ise bir kedinin kulakları ve gözlerine sahip bir küredir. Şakalar sevecen, kendine yönelik ve o kadar sık tekrarlanır ki yerel bir sanayi işlevi görürler.

Bu şakaya dayanan kurum, göründüğünden daha ciddi çıktı. 1972'den beri karikatür, hicivli baskı, resim, heykel, fotoğraf, afiş ve karnaval kostümünü büyük ölçekte uluslararası düzeyde toplamıştır; dünyanın dört bir yanından binlerce sanatçıya ait on binlerce esere ulaşır. Komünist bir devlet içinde uluslararası bir siyasi karikatür koleksiyonu oluşturmak açık bir gerilim içeriyordu ve müze bunu kısmen mizahı bir halk geleneği olarak vurgulayarak aştı. 1989'dan beri kendi koleksiyonunun siyasi yarısı hakkında daha açık olabilmiştir.

Bir deneyim olarak dengesizdir. Bina büyük bir beton bloktur, sergiler dönüşümlüdür ve pek çok karikatür çeviriden ya da kırk yılın geçişinden sağ çıkamaz. Ama şeyin ölçeği gerçekten alışılmadıktır ve Gabrovo'nun kendi karnaval ve şaka geleneği üzerine bölüm, hiçbir rehber paragrafının başaramadığı bir şekilde Bulgar mizahı hakkında bir şey açıklar. Kasaba, aynı malzemeden beslenen bir karnaval düzenler.