Etar Mimari-Etnografya Kompleksi

Sapmaya değer

Lazar Donkov, Eylül 1964'te bunu ülkenin ilk açık hava müzesi olarak açtı ve onu ayırt eden özellik makinelerin çalışıyor olmasıdır. Değirmenler, dinkler ve bir hızarhane, alanın içinden geçen Sivek Nehri tarafından çalıştırılır ve zanaat atölyelerinde gerçekten bir şeyler üreten insanlar çalışır. Açılıştan sonraki ilk saatte gelin; öğlene doğru Veliko Tarnovo'dan otobüsler gelmiş olur.

Öykü

Arka plan

Donkov'un savunduğu fikir, geçmişin anlaşılabilmesi için görülebilir olması gerektiğiydi ve seçtiği alan bunu kolaylaştırdı: Gabrovo'nun güneyinde, zaten su gücüyle çalışan atölyelerin bulunduğu bir Sivek Nehri kesimi. İnşaat 1963'te, halihazırda orada bulunanların restore edilmesiyle başladı — ilkel bir karadzheyka değirmeni, bir dink, yün yıkamak için bir valyavitsa — ve ardından orta Balkan sıradağı çevresindeki köylerden başka binaların taşınmasıyla devam etti. 7 Eylül 1964'te açıldı.

Sonuç, yaklaşık yedi hektarı ve elli kadar yapıyı kapsar ve Bulgaristan'daki tek su gücüyle çalışan teknik tesisler koleksiyonunu barındırır. Durup bakmaya değer kısım budur. Bunlar maket değildir. Su kanallardan yönlendirilir, çarklar döner ve dink, kumaşın bu şekilde bitirildiği dönemdeki gibi kumaşı döver.

Diğer yarısı ise zanaatkârlar sokağıdır; zemin katında atölyeler, üst katında yaşam alanları bulunan yaklaşık on altı Ulusal Uyanış dönemi binasından oluşan bir sıra, 19. yüzyıl bir Balkan kasabasının ticaret sokağını yeniden canlandırır. Çan dökümü, tabaklık, ağaç oymacılığı, arabacılık, çömlekçilik, fırıncılık, yağ presleme, çalgı yapımı: zanaatlar sergilenmekten çok icra edilir ve üreticilerin ürettiği şey satılan şeydir. Yaz ortasında bir miktar hediyelik eşya alanına kayar, ama binalar, nehir ve makineler her şeyi bir arada tutar.