Başmelek Mikail ve Cebrail Kilisesi

Sapmaya değer

Venera Caddesi'nde, 13,9 x 5,3 metre ölçülerinde, tek nefli ve haç planlı, nartekse sahip küçük bir 13. yüzyıl kilisesi; yakından bakmaya değer bir titizlikle süslenmiştir: kemerlerin altını çizen üçlü sıralar hâlinde yeşil sırlı seramik levhalar, altlarındaki panolar ise küçük taş bloklar ve satranç düzeninde dizilmiş çift tuğlalarla doldurulmuştur. Kubbe ve çan kulesi günümüze ulaşmamıştır. Ücretsizdir ve on dakika sürer.

Öykü

Arka plan

Kilisenin üç kapısı vardı — biri kuzey duvarında doğrudan nefe açılan, ikisi nartekse açılan — ve doğu ucunda açıklıklarla delinmiş üç küçük çok kenarlı apsis bulunuyordu. Nartheksin üzerinde dikdörtgen bir kule duruyordu ve Pantokrator'da olduğu gibi, batı duvarının içine gizlenmiş taş bir merdivenle ulaşılıyordu. Hem kule hem kubbe günümüze ulaşmamıştır; geriye kalan, binanın gövdesi ve dış yüzeyidir.

İlgi çekici olan bu dış yüzeydir. Aliturgetos gösterişliyken, Başmelekler Kilisesi disiplinlidir: yeşil sırlı disk motifleri üçlü gruplar hâlinde kullanılmış, tuğla sıkı bir sırayla dizilmiştir ve tüm cephe bir gösteriden çok kontrollü bir alıştırma gibi okunur. İkisini birbirinin ardından on dakika içinde görmek, bu üslup hakkında alabileceğiniz en iyi kısa derstir.

Müze, anıt sayfasında kiliseyi 13. yüzyıla, tarih sayfasında ise 14. yüzyıla tarihlendiriyor ve kimse bu konuyu netleştirmemiş. Kilise, belediyenin Manevi Yol güzergâhının üçüncü durağıdır, ama müzenin bilet sistemine dâhil değildir ve açılış saatleri de yayımlanmamıştır, bu yüzden dışarıdan görmeyi planlayın. Bu büyük bir kayıp sayılmaz: iç mekân sadedir ve bu binaların asıl meselesi her zaman sokağa gösterdikleri şey olmuştur.