Belogradchik Kayaları

Sapmaya değer

Yüzyıllardır insanların atlılara ve madonnalara benzeterek adlandırdığı otuz kilometrelik aşınmış kaya oluşumları — ve bunlardan üçünü doğrudan duvar olarak kullanan bir kale. Günün geç saatlerinde tüm sırt turuncuya döner; orada bulunmanız gereken saat budur. Önce kapanış saatini kontrol edin — sezon dışında kale kapısı saat beşte kapanır, son giriş ise bir saat öncesindedir.

Öykü

Arka plan

Kayalar, demir oksitle kırmızıya boyanmış Triyas dönemi kumtaşı ve konglomeradan oluşur; yaklaşık otuz kilometre boyunca üç ila beş kilometre genişliğinde bir kuşak hâlinde uzanır ve yerden iki yüz metre yüksekliğe kadar çıkar. Aşınma onları yığın ve sivri kulelere dönüştürmüştür; yerel halkın bunlara isim verme alışkanlığı uzun zaman öncesine dayanır: Madonna, Atlı, Okul Kızı, Keşişler, Ayı, Adem ile Havva.

Kale bunların içine inşa edilmiştir, bu da burayı sıra dışı kılan şeydir. Romalılar buraya MS 1. ile 3. yüzyıllar arasında, eliptik bir kaya terasını temel olarak kullanıp savunmanın büyük kısmını doğal taşa bırakarak ilk duvarları örmüştür. İvan Sratsimir bunu 14. yüzyılda genişletti; Osmanlılar ise 1805 ile 1837 arasında önce Fransız, sonra İtalyan askeri mühendisler getirterek kaleyi kapsamlı biçimde yeniden inşa etti; sonuç üç avlu, on iki metre yüksekliğinde duvarlar ve üç yüz altmış beş mazgaldır. 1850'de birkaç bin isyancı, aralarında yaklaşık iki yüz ateşli silahla kaleyi on gün kuşattı ve yenildi.

Kale içindeki güzergâh önce arnavut kaldırımlıdır, sonra çoğunlukla merdivenlere dönüşür; üst platforma, çoğu kişinin beklediğinden daha açık olan dik metal merdivenlerle ulaşılır. Giriş ücretine rehberli tur veya sesli rehber dâhildir. Bir buçuk saat ayırın ve geç saatte çıkın — kaya öğlen pek bir şey yapmaz, saat altıda ise her şeyi yapar.