Belogradchik Kalesi

Sapmaya değer

Duvarlar yalnızca iki tarafa inşa edilmiştir. Diğer taraflarda yetmiş metre yüksekliğindeki kumtaşı zaten işi görüyordu; Romalılar, Orta Çağ Bulgarları ve Osmanlılar sırayla kayanın sunduğuna kendi eklemelerini yaptılar. Biri diğerinin arkasında yükselen üç avlu vardır; en üsttekine, yanında uzun bir uçurum bulunan basamaklarla açık havada tırmanılır. Ayağına güvenmeyenler için uygun değildir.

Öykü

Arka plan

Günümüze ulaşan kısım büyük ölçüde on dokuzuncu yüzyılın başına aittir. Duvarlar tabanda iki metreden kalın, yükseklikte ise on iki metreye kadar çıkar; kapılarla birbirine bağlı, her biri bir öncekinden daha yüksek ve daha küçük üç ayrı avluda toplam on bin metrekareyi biraz aşan bir alanı çevreler. Üst avlu neredeyse avlu bile sayılmaz: kaya kuleleri arasında sıkışmış bir toprak parçası olup üzerindeki manzara noktalarına basamaklar oyulmuştur.

Burayı ilk inşa edenler, hafif bir gözetleme noktası olarak kullanan Romalılardır, bir savunma üssü olarak değil. On dördüncü yüzyılda İvan Sratsimir burayı genişleterek kendi topraklarında Vidin'den sonra ikinci en önemli kaleye dönüştürdü. Osmanlılar burayı 1396'da ele geçirdi ve ardından bu tepelerde süregelen haydut ve isyancı faaliyetleriyle karşı karşıya kalınca kaleyi genişletmeyi sürdürdüler. Kapsamlı yeniden inşa, Fransız ve İtalyan mühendislerin de katıldığı on dokuzuncu yüzyılın başında gerçekleşti; duvar işçiliğinin bazı kısımlarının bir Osmanlı garnizonu için tuhaf biçimde Avrupai görünmesinin nedeni budur.

Kalenin Bulgar hafızasındaki yeri kötü bir biçimde kazanılmıştır: 1850 Belogradchik Ayaklanması buradan bastırılmıştır. Savaşta son kullanımı 1885 Sırp-Bulgar Savaşı'ydı. Bugün kasabanın tarih müzesi tarafından işletilmektedir ve bilet fiyatına her yarım saatte bir başlayan bir rehber ya da sesli rehber dahildir.