Szlaki są znakowane malowanymi pasami na skałach i drzewach; kolor identyfikuje trasę i zgadza się z tablicami przy wejściach na szlak. Jakość znakowania bywa różna — w Rodopach potrafi być ledwo widoczne.
Schroniska górskie są proste, tanie i poza sezonem często bez obsługi. Na letnie weekendy rezerwuje się z wyprzedzeniem, i bierze gotówkę.
Powyżej granicy lasu pogoda zmienia się szybko. Popołudniowe burze w lipcu i sierpniu są regułą; wychodzi się wcześnie i schodzi przed drugą.
W Rile, Pirinie, Rodopach i Bałkanie Środkowym żyją niedźwiedzie brunatne. Spotkania są rzadkie, a ataki jeszcze rzadsze; na ślepych zakrętach trzeba hałasować, nie biwakuje się przy śmieciach i nigdy nie podchodzi do młodego.
Kleszcze występują od wiosny do jesieni — wieczorem trzeba się obejrzeć. Woda ze źródeł górskich jest zwykle zdatna do picia i oznaczona; rzeczna nie jest.
Warto komuś powiedzieć o swojej trasie. Zasięg komórkowy jest dobry na graniach i nie ma go w dolinach.
