Ujście Veleki

Warte objazdu

Veleka wypływa w Turcji, przepływa sto czterdzieści siedem kilometrów przez Strandzhę i kończy tutaj bieg, skręcając w bok za mierzeją długości około pięciuset metrów, zanim dotrze do morza. Można pływać w rzece po jednej stronie i w morzu po drugiej, w odległości trzydziestu metrów od siebie. To najczęściej fotografowany krajobraz bułgarskiego wybrzeża, i słusznie.

Opis

Tło

Ujście jest terenem chronionym od września 1992 roku, obejmującym nieco ponad tysiąc pięćset hektarów na terenie trzech wsi, w tym dolinę, mierzeję i część wybrzeża. Trzy formacje skalne przy ujściu mają własne nazwy — Sfinks, Gołębie i Rozłupana Skała. Razem z Silistar tworzy kompleks terenów podmokłych o znaczeniu ogólnokrajowym.

To ramy prawne kształtują sposób zwiedzania. Żegluga jakąkolwiek jednostką po rzece jest zabroniona od piętnastego września do piętnastego czerwca. W pozostałym okresie dozwolone są wyłącznie zorganizowane wycieczki turystyczne, od ujścia w górę rzeki do miejsca zwanego Studnią Cara, przy maksymalnie czterech łodziach na trasie jednocześnie, limicie prędkości czterech węzłów i zakazie zanieczyszczania paliwem lub olejem. Jeden operator prowadzi te wycieczki z pomostu pod żelaznym mostem na drodze Tsarevo–Sinemorets: półtorej godziny, około 15 euro dla dorosłego i 6 euro dla dziecka poniżej dziesiątego roku życia, o stałych porach w ciągu dnia.

Wędkarstwo jest ograniczone, ale nie zakazane — połów sportowy jest dozwolony między ujściem a mostem w Sinemorets, z wyjątkiem węgorza i karpia. Nie ma zakazu pływania w rzece. Warto jednak wiedzieć, że nielegalny kolektor ścieków zrzucał je do zatoki między dwiema plażami Sinemorets przez trzynaście lat, dopóki nie zatrzymano go w 2021 roku, a w chwili pisania tego tekstu nie były dostępne żadne oficjalne dane o jakości wody do kąpieli w rzece.