Muzeum Archeologiczne w Warnie

Warte objazdu

Nekropolia warneńska wyszła na jaw przypadkiem w 1972 roku, gdy człowiek kopiący rów pod kabel na skraju miasta wciął się w grób. To, co z niej wyszło — około trzech tysięcy złotych przedmiotów o łącznej wadze jakichś sześciu kilogramów — jest najstarszym technologicznie obrobionym złotem, jakie kiedykolwiek znaleziono, wykonanym mniej więcej między 4600 a 4200 rokiem p.n.e. Reszta muzeum to porządna kolekcja prowincjonalna; płaci się tu za sale ze złotem.

Opis

Tło

Znaleziska dokonano w październiku 1972 roku w zachodniej strefie przemysłowej Warny, a dokonał go operator koparki Raycho Marinov, który dostrzegł w urobku krzemień i metal. Wykopaliska odsłoniły cmentarzysko warneńskiej kultury chalkolitycznej, datowane później radiowęglowo na drugą połowę V tysiąclecia p.n.e.

Znaczenie ma nie waga, lecz rozkład. Garstka grobów mieści niemal wszystko; większość mieści bardzo niewiele. To społeczeństwo już porządkujące się w rangi, ponad tysiąc lat przed pierwszymi piramidami egipskimi. Grób 43 jest tym słynnym — długo opisywano go jako pochówek wodza, a ostatnio dowodzi się, że należał do metalurga, co samo w sobie byłoby wypowiedzią o tym, kto się liczył. Kilka grobów nie zawiera ciała w ogóle, tylko glinianą maskę położoną tam, gdzie powinna być twarz.

Budynek wzniesiono w latach 1892–1898 jako gimnazjum żeńskie, według projektu Petko Momchilova, a muzeum wprowadziło się do niego w 1983 roku. Sale są surowe, a opisy skąpe, więc warto wiedzieć, czego się szuka. Dorośli płacą około 10 €, studenci około 4 €; zimą drzwi pozostają zamknięte w niedziele i poniedziałki.