Urdoviza

Warte objazdu

Skalisty półwysep dzielący dwie zatoki Kiten mieści pozostałości twierdzy badanej wykopaliskowo od 2012 roku: bramę, dwie baszty strażnicze, schodkowe podejście i palenisko. To zabytek kultury, wstęp jest bezpłatny, teren nieogrodzony, a zwiedzanie zajmuje pół godziny. Warto przyjść wieczorem, gdy światło kładzie się na kamieniu, a plaże w dole już opustoszały.

Opis

Tło

Urdoviza to dawna nazwa tego miejsca i cypla. Fortyfikację wpisano w 1965 roku jako zabytek o znaczeniu lokalnym, a systematyczne wykopaliska rozpoczęto w 2012 roku, odsłaniając dwanaście stopni prowadzących do wejścia, dwie baszty strażnicze i bramę, a w środku palenisko. Publikacji jest niewiele, a na samym stanowisku nie ma żadnych tablic informacyjnych.

Półwysep znaczy więcej niż sama ruina. To na nim zaczyna się nowożytna historia Kiten: rodziny trackich uchodźców ze wsi Fazanovo zasiedliły zachodnią stronę od 1932 roku i nadały temu miejscu obecny kształt. Wcześniej była to raczej przystań niż osada.

Cypel daje dziś całą geografię w jednym spojrzeniu. Na północy leży zatoka Atliman, płytka i zamknięta; po drugiej stronie południowa plaża i ujście rzeki Kitenska; dalej wzdłuż wybrzeża widać Primorsko, a za nim pierwsze grzbiety Strandzhy. Z każdej z plaż to pięć minut piechotą. Obowiązują zwykłe ostrzeżenia dotyczące niezagospodarowanych stanowisk nadmorskich w Bułgarii: brzegi są podcięte, nic nie jest zabezpieczone barierkami, kamień po deszczu robi się śliski, a między jedenastą a siedemnastą nie ma tu w ogóle cienia.