Jaskinia Uhlovitsa

Warte objazdu

Uhlovitsa jest najtrudniej dostępną z udostępnionych jaskiń rodopskich i właśnie dlatego najcichszą: leśna droga powyżej Mogilitsy, a potem 180 stopni w górę między drzewami, zanim w ogóle dojdzie się do drzwi. W środku jest jakieś 330 metrów korytarzy na kilku poziomach, połączonych metalowymi schodami i kończących się misami, które napełniają się wiosną. Wejście wyłącznie z przewodnikiem, o pełnych godzinach, a grupa mniejsza niż czteroosobowa płaci stałe minimum.

Opis

Tło

Jaskinia otwiera się w ścianie skalnej w uroczysku Sinite Virove, kilka kilometrów powyżej Mogilitsy, w głębi południowych Rodopów, na tyle blisko granicy greckiej, że za pamięci żyjących był to teren o ograniczonym dostępie. To jaskinia pionowa, a nie pozioma: trasa wznosi się i opada przez komory na różnych poziomach, połączone metalowymi schodami, a woda, która ją uformowała, wciąż pracuje. Po ścianach spływają wodospady, najobficiej zimą, a w dolnych komorach są małe jeziorka, które napełniają się wczesną wiosną i opadają w dalszej części roku.

To, co się zobaczy, zależy więc mocno od pory przyjazdu. Późnym latem jeziorka potrafią być puste, a wodospady zredukowane do strużki. W lutym formacje są w najlepszej formie, a droga w górę w najgorszej.

Warto poznać zasady działania, zanim się tam pojedzie. Wejście jest wyłącznie z przewodnikiem, o pełnych godzinach, a komentarz jest po bułgarsku, chyba że umówi się wcześniej inaczej. Latem jaskinia jest otwarta codziennie; od października do kwietnia jest zamknięta w poniedziałki i wtorki, a ostatnia grupa wchodzi o czwartej. Grupa mniejsza niż czteroosobowa płaci opłatę ryczałtową, a nie od osoby, co czyni samotną wizytę nieproporcjonalnie drogą. Dojazd ze Smolyanu, przez Smilyan i dalej w górę obok Mogilitsy, zajmuje na wąskiej górskiej drodze dobrą część godziny.