Monaster Troyan

Warte objazdu

Trzeci co do wielkości monaster w Bułgarii, i ten, w którym najbliżej można podejść do twórczości Zahariego Zografa bez tłumów, jakie panują w Rile. Pomalował wnętrze i zewnętrze cerkwi w latach 1847–48 i uwiecznił na fresku samych mnichów. Wstęp jest bezpłatny, to czynny monaster z pokojami gościnnymi, a w środku dnia roboczego dziedziniec można mieć czasem tylko dla siebie.

Opis

Tło

Kroniki wiążą założenie monasteru z początkiem siedemnastego wieku, kiedy osiedlili się tu pustelnicy w dolinie rzeki Cherni Osam. W 1830 roku uzyskał status stauropigialny — podlegał bezpośrednio patriarsze, a nie miejscowemu biskupowi — a cerkiew, do której wchodzi się dziś, zbudował w 1835 roku mistrz murarski z Peshtery. Złocony ikonostas rzeźbiono przez kolejne pięć lat.

Wartym nadłożenia drogi czyni ten monaster malarstwo. Zahari Zograf, najbardziej znane nazwisko bułgarskiego odrodzenia narodowego i twórca fresków w przedsionku w Rile, pracował tu w latach 1847–48, malując zarówno wnętrze, jak i ściany zewnętrzne. Wśród świętych i Sądu Ostatecznego umieścił zbiorowy portret mnichów, którzy mieszkali w monasterze w czasie jego pracy — rzecz niezwykła jak na ścianę cerkwi, mówiąca sporo o tym, jak epoka odrodzenia postrzegała samą siebie.

Monaster przechowuje też ikonę Matki Bożej Trójręcznej, mającą pochodzić z Athosu z czasów założenia wspólnoty, i to dla niej przyjeżdża tu właściwie większość bułgarskich odwiedzających. Drugi wątek jest polityczny: na początku lat siedemdziesiątych XIX wieku Vasil Levski założył wśród mnichów jeden ze swoich tajnych komitetów rewolucyjnych, część sieci, którą zbudował w całym kraju, zanim schwytano go i powieszono w 1873 roku. Monastery w Bułgarii rzadko bywały tylko monasterami.