Wąwóz Trigrad

Warte objazdu

Dwie marmurowe ściany wysokie na trzysta metrów, w najwęższym miejscu oddalone od siebie o jakieś sto, a między nimi jednopasmowa droga wykuta w skale — najbardziej dramatyczne kilka kilometrów jazdy w Rodopach. Na dnie rzeka Trigradska całkiem opuszcza powierzchnię, wpadając w Diabelskie Gardło i wynurzając się pół kilometra niżej. Trzeba jechać wolno: zakręty są ślepe, a tą samą drogą jeżdżą autokary.

Opis

Tło

Wąwóz jest wcięty w proterozoiczny marmur przez rzekę Trigradską, a kształt zdradza mechanizm: to nie dolina, lecz szczelina, ze ścianami wznoszącymi się po obu stronach na trzysta metrów i więcej, oddalonymi od siebie o mniej więcej trzysta metrów tam, gdzie się zaczyna, i zwężającymi się do jakichś stu. Cała forma ciągnie się kilka kilometrów, a jej efektowna część jest krótsza. Droga przez wąwóz to jedyne połączenie między wsią Trigrad a Devinem, wysadzona w ścianie skalnej — miejscami jednopasmowa, z krótkimi tunelami i przepaścią po zewnętrznej stronie.

Rzeka robi u stóp najwyższego urwiska coś niezwykłego. Opuszcza powierzchnię, wpadając do jaskini Diabelskie Gardło, i wraca 530 metrów dalej w dół doliny, całą drogę pod ziemią.

Obszar jest chroniony od początku lat sześćdziesiątych XX wieku i zagospodarowany dla zwiedzających od 1977 roku, a wciąż nie sprawia wrażenia opakowanego — żadnej barierki, żadnego tarasu widokowego, tylko droga i parę zatoczek. Wspinacze pracują na ścianach, a obserwatorzy ptaków przyjeżdżają dla szponiastych. To wysokie góry, około 1 450 metrów, dużo zimniejsze niż nizina, a zimą zacienione odcinki zamarzają i długo trzymają śnieg.