Tracki Grobowiec w Sveshtari

Warte objazdu

Dziesięć kariatyd wyrzeźbionych w wysokim reliefie, na wpół kobiet, na wpół roślin, wciąż noszących swoją oryginalną ochrę i błękit — motyw, który nie pojawia się nigdzie indziej w trackim budownictwie. Komora jest niewielka i przebywa się w niej krótko, w grupie, za barierką. Warto połączyć tę wizytę z Demir Baba Teke, inaczej cała podróż wychodzi na dużo jazdy dla dwudziestu minut zwiedzania.

Opis

Tło

Pod Kurhanem Siódmym wschodniej nekropolii w Sboryanovo, otwartym w 1982 roku, znajduje się grobowiec z pierwszej ćwierci trzeciego wieku p.n.e.: korytarz i trzy wapienne komory, sklepione kolebkowo, z jońskimi półkolumnami i fryzem ze stylizowanych czaszek wołów i girland.

To kariatydy czynią to miejsce wyjątkowym. Dziesięć kobiecych postaci stoi wzdłuż ściany komory grobowej, z ramionami wzniesionymi ku sufitowi, a ich szaty rozwierają się ku dołowi w odwróconą palmetę, tak że każda kobieta w pasie zamienia się w roślinę. Zachowały się na nich ochra, brąz, błękit, czerwień i liliowy. Powyżej malowana lunetta przedstawia jeźdźca koronowanego przez boginię. Niczego porównywalnego nie odnaleziono na żadnym innym trackim terytorium, a robocze założenie mówi, że to grób getyjskiego króla — zwykle wskazuje się Dromichajtesa — pochowanego z żoną, córką Lizymacha.

Zwiedza się w istocie betonową powłokę ochronną pod odbudowanym kurhanem, więc samo podejście nie ma w sobie nic romantycznego. Wewnątrz klimat regulowany jest zgodnie ze standardem ustalonym przez instytut dziedzictwa, dlatego grupy są małe, prowadzone i ograniczone czasowo. Wydaje się ochraniacze na buty, a aparaty muszą zostać w torbie. Reszta Sboryanovo — czterdzieści kilka kurhanów, miejsce getyjskiej stolicy, alewicka świątynia w Demir Baba Teke — jest otwarta i można po niej swobodnie chodzić, choć opisana jest tam bardzo skąpo.