Tracki grobowiec w Kazanlaku

Warte objazdu

Freskowy fryz z ucztą pogrzebową — para trzymająca się za ręce w chwili rozstania — należy do najlepszych zachowanych gdziekolwiek malowideł hellenistycznych. Ogląda się go w wiernej kopii; oryginał obok zamknięto po to, żeby w ogóle przetrwał. Zwiedzanie zajmuje dziesięć minut, więc warto połączyć je z Golyamą Kosmatką przy tej samej drodze, gdzie grobowiec, do którego się wchodzi, jest prawdziwy.

Opis

Tło

Żołnierze kopiący schron przeciwlotniczy na skraju Kazanlaku wdarli się do niego 19 kwietnia 1944 roku. Znaleźli ceglany grobowiec z końca IV wieku p.n.e.: korytarz, niewielki prostokątny przedsionek i okrągłą komorę pod kopułą w kształcie ula, mającą ledwie dwa i pół metra średnicy i trzy i ćwierć metra wysokości.

Malowidło biegnie wokół tej kopuły w dwóch pasach. Dolny jest powodem sławy grobowca — uczta pogrzebowa, z trackim możnym w złotym wieńcu na niskim łożu i jego żoną na wysokim krześle obok, z dłońmi złączonymi. Słudzy niosą tacę; chłopiec niesie czarę i dzban; dwie kobiety grają; koniuszowie odprowadzają osiodłane konie. Wyżej, na węższym pasie, ścigają się rydwany. Wszystko to robią cztery kolory: czarny, czerwony, żółty i biały, kładzione na mokrym tynku i wykończone temperą. W przedsionku są za to sceny bitewne.

Nic z tego nie zobaczy się w oryginale. Tamten obiekt stoi zamknięty i klimatyzowany kilka metrów dalej, a ocena samego UNESCO popiera utrzymanie tego stanu i kieruje zwiedzających do kopii. Replika jest wierna, a zwiedzanie zajmuje jakieś dziesięć minut, co samo w sobie jest cienkim wypadem — warto połączyć je z Golyamą Kosmatką, kawałek drogi na zachód, gdzie grobowiec, do którego się wchodzi, jest prawdziwy.