Wyspa Świętego Tomasza

Warte objazdu

Hektar skały w zatoce u wybrzeży Arkutino, na mapach nazywany Wyspą Świętego Tomasza, a przez wszystkich innych Wyspą Węży. Do 1992 roku był osobnym rezerwatem, a dziś jest częścią Ropotamo, co oznacza, że jest zamknięty. Można na niego popatrzeć z plaży. To cała wizyta, i warto poświęcić jej te dwie minuty, bo dopełnia ona cały widok.

Opis

Tło

Wyspa leży niedaleko brzegu w zatoce Arkutino, niska i porośnięta zaroślami, i jest zdecydowanie najmniejszą z bułgarskich wysp czarnomorskich. Podobnie jak pozostałe elementy kompleksu Ropotamo, została wchłonięta przez powiększony rezerwat w maju 1992 roku, i obowiązuje na niej ten sam reżim: żadnego lądowania, żadnej działalności, wyłącznie ochrona i badania naukowe.

Lokalna nazwa pochodzi od węży, i historia jest tu typowa dla bułgarskiego wybrzeża — wyspa o reputacji, której nikt szczególnie nie ma powodu sprawdzać. Krąży też opowieść o rosnących tam kaktusach, powtarzana szeroko, ale niepotwierdzona przez żadne oficjalne źródło, więc ten przewodnik jej nie powtarza.

Z plaży wyspa jawi się jako ciemny garb pośrodku zatoki, i to właśnie ona sprawia, że widok znad Arkutino jest tym, czym jest: wydma na pierwszym planie, woda, skała, i grzbiet Medni Rid odchodzący w stronę północy. Najlepiej fotografować ją rano, z północnego krańca plaży. Płynąc łodzią po Ropotamo, widzi się ją od strony ujścia rzeki — bliżej, ale wcale nie bardziej dostępną. To jedna z czterech wysp tej zatoki, obok wyspy Świętego Jana, Świętego Piotra i Świętego Cyryka przy Sozopolu, i jedyna, do której nie można się zbliżyć.