Wyspa Świętego Piotra

Warte objazdu

Niska wysepka kilkaset metrów od Sozopolu, leżąca obok dużo większej wyspy Świętego Jana i objęta tym samym statusem ochronnym. Nie ma tam nic i nie ma co tam robić; jej znaczenie polega na tym, że współtworzy jedyną w Bułgarii grupę wysp lęgowych ptaków morskich, a poza tym to ona wychodzi na pierwszym planie każdego zdjęcia robionego ze skał na północ od starówki.

Opis

Tło

Wyspy Świętego Jana i Świętego Piotra wspólnie objęto ochroną w 1993 roku, a obszar chroniony później skorygowano do nieco ponad trzydziestu hektarów. Chodzi tu o ptaki: to główne w Bułgarii miejsce lęgowe mew i kormoranów wełnistych na skałach otwartego morza, a na obu wyspach łącznie odnotowano ponad siedemdziesiąt gatunków.

Ograniczenia są węższe, niż mogłoby się wydawać. Budowa, wydobycie kruszywa, zalesianie gatunkami obcymi oraz niszczenie skał są zakazane bezwzględnie. Polowanie, połów ryb i wykopaliska archeologiczne są zakazane w sezonie lęgowym, od pierwszego kwietnia do trzydziestego lipca. Jest też odrębny zakaz wywożenia z wyspy Świętego Jana żyjących tam dziko królików. Czego rozporządzenie nie zawiera, to zakazu lądowania — dlatego łodzie z Sozopolu mogą wysadzać ludzi na większej z wysp.

Sama wyspa Świętego Piotra jest zbyt mała i zbyt stroma, by lądowanie się opłacało, i nikt go zresztą nie oferuje. Z łodzi widać kształt obu wysp i kolonie mew; z miasta widać wysepki zamykające zatokę od północy. Komu zależy bardziej na ptakach niż na archeologii, lepiej wybrać rejs poranny niż wieczorny o zachodzie słońca, i zabrać lornetkę: gatunki pelagiczne, które stanowią o randze tego miejsca, zwykle przebywają na wodzie, a nie na skałach.