Katedra Świętego Pawła od Krzyża

Warte objazdu

Wyjątek w bułgarskiej architekturze kościelnej: trzy nawy, ostrołukowa cegła, wieża wysoka na trzydzieści jeden metrów, zaprojektowana przez Valentino Dell'Antonio z Moeny w Dolomitach i ukończona w 1892 roku dla wspólnoty liczącej około 1300 osób, niemal wyłącznie Austriaków pracujących przy rzece i kolei. Witraże, wykonane w Budapeszcie i ukończone w 1899 roku, to powód, by wejść do środka, a nie tylko sfotografować kościół z ulicy.

Opis

Tło

Ruse stało się głównym ośrodkiem katolicyzmu w północnej Bułgarii w latach 80. XIX wieku, gdy diecezję nikopolską dostosowano do granic nowego księstwa. Niewielki kościół powstał w 1860 roku, a parafia uformowała się wokół niego w 1870, ale wspólnota przerosła i jedno, i drugie. Kamień węgielny obecnej katedry położono 12 października 1890 roku, a pieniądze skończyły się, gdy mury sięgały metra nad ziemią; francuski pasjonista Henri Doulcet zebrał resztę za granicą, a kościół konsekrowano dokładnie dwa lata później co do dnia.

Jest niewielka jak na katedrę — dwadzieścia sześć metrów długości, trzynaście szerokości, trzynaście wysokości — ale niezwykle kompletna. Wyposażenie rzeźbiono w Czechach. Okna są dziełem Sándora Ligetiego z Budapesztu i przedstawiają wokół całego budynku Mękę Pańską i Zmartwychwstanie. Jest tu organ zainstalowany w 1908 roku, uważany za najstarszy zachowany instrument tego typu w kraju.

Jedno okno jest współczesne, i to właśnie tego warto szukać. Ukończono je 11 listopada 2012 roku, ku pamięci czterech bułgarskich duchownych katolickich rozstrzelanych w Sofii 11 listopada 1952 roku. Jeden z nich, Eugeniusz Bossilkov, został konsekrowany na biskupa w tym właśnie kościele pięć lat przed aresztowaniem. Według spisu z 2021 roku wspólnota katolicka w Ruse liczyła już tylko około sześciuset osób.