Wyspa Świętej Anastazji

Warte objazdu

Przeprawa jest połową sensu — trzydzieści do czterdziestu minut w głąb Zatoki Burgaskiej, do jednego hektara wulkanicznej skały, na którym stoją cerkiew, latarnia morska, restauracja i pięć pokoi gościnnych. Muzeum opowiada dziwną karierę wyspy: średniowieczny monaster, więzienie polityczne od 1923 roku, wyspa Bolszewik za komunizmu. Łodzie kursują w ciepłych miesiącach, odwołują rejsy przy złej pogodzie, a w pełni lata się zapełniają.

Opis

Tło

Monaster pod wezwaniem Świętej Anastazji stał tu przez całe średniowiecze, a w XVIII i XIX wieku był odbudowywany. Życie monastyczne skończyło się w 1923 roku, gdy państwo zamieniło wyspę w więzienie. W 1925 roku czterdziestu trzech więźniów politycznych pod wodzą Teohara Bakardzhieva opanowało łódź, uciekło i dotarło do Związku Radzieckiego — to epizod, który muzeum wykorzystuje najpełniej, instalacjami wideo zamiast gablot.

Po 1945 roku wyspę przemianowano na Bolszewik i nosiła tę nazwę przez dziesięciolecia. Dawna nazwa wróciła, budynki odrestaurowano, a dziś działa to jako niewielka atrakcja gminna: cerkiew, latarnia morska, wystawa, restauracja i dwa pensjonaty, mające razem pięć pokoi dla tych, którzy chcą zostać tu na noc.

Łodzie odpływają z Magazii 1 przy Dworcu Morskim, a nie od pomostu w Ogrodzie Morskim, i przeprawa zajmuje około pół godziny. Standardowa wizyta daje mniej więcej dwie godziny na lądzie, co na hektar jest hojne, choć zwykle da się umówić dłuższy pobyt. Wyspa jest wystawiona na wiatr i na obejściu jej krawędzi praktycznie nie ma gdzie się schronić, więc kapelusz w sierpniu i wiatrówka w październiku są jednakowo rozsądne.