Sinemorets

Warte objazdu

Sinemorets ma najbardziej znaną plażę w kraju — tę, na której Veleka wpada do morza przez piaszczystą mierzeję — i drugą, Butamyata, w osłoniętej zatoce na południu. Wieś jest mała, leży dwadzieścia kilometrów od Tsarevo i jedenaście od granicy tureckiej, a w lipcu mieści kilkakrotność swojej ludności. Warto przyjechać w czerwcu albo pod koniec września i nie oczekiwać udogodnień.

Opis

Tło

Wieś leży między Veleką a granicą, z lasem Strandzhy za plecami. Jej dwie plaże mają osobne rejestry, osobne koncesje i szalenie różne ceny: parasol na plaży Butamyata kosztuje około trzech euro, a na plaży u ujścia Veleki jakieś dziesięć, co jest najwyższą podawaną stawką na bułgarskim wybrzeżu. Dwie kolejne plaże na południe od wsi, Lipite i Listi, są oficjalnie niestrzeżone i nie mają ratowników o żadnej porze roku.

Historia zabudowy ma tu większe znaczenie niż gdziekolwiek indziej na tym wybrzeżu, bo wciąż się dzieje. Całe ujście Veleki jest obiektem chronionym o powierzchni ponad tysiąca pięciuset hektarów, ustanowionym w 1992 roku. W 2020 roku zezwolono na budowę w miejscu powyżej plaży i wybuchły protesty, z petycją podpisaną przez kilka tysięcy osób. W 2021 roku krajowy nadzór budowlany zakazał budowy we wsi z powodu nielegalnego kolektora ściekowego, który od trzynastu lat odprowadzał ścieki do zatoki między dwiema plażami. W 2025 roku gmina przyjęła orzeczenie, że betonowy fundament na plaży Butamyata liczy się jako budynek, i wyznaczyła termin jego usunięcia. W czerwcu 2026 roku inspekcja środowiskowa zamknęła płatne pole namiotowe za tą samą plażą i dała operatorowi dwa tygodnie na przywrócenie terenu do stanu poprzedniego.

Nic z tego nie psuje kąpieli, a część tłumaczy to, co się zobaczy. Rejsy łodzią w górę Veleki są legalnie możliwe tylko między piętnastym czerwca a piętnastym września. Trzeba mieć gotówkę: płatność kartą bywa tak daleko na południu zawodna.