Silistar

Warte objazdu

Silistar to ostatnia prawdziwa plaża przed granicą turecką i najlepsza na dalekim południu: szeroka zatoka, a za nią jedne z ostatnich zachowanych w kraju białych wydm pontyjskich, w obszarze chronionym o powierzchni około ośmiuset pięćdziesięciu hektarów. Dyrekcja parku nazywa to miejsce najbogatszym w Bułgarii pod względem liczby gatunków roślin na jednostkę powierzchni. Parasol kosztuje około 2,50 €, co po Sinemorets przynosi ulgę.

Opis

Tło

Obszar chroniony ustanowiono we wrześniu 1992 roku tym samym rozporządzeniem, które chroni ujście rzeki Veleka, a jego powierzchnię powiększano od tego czasu dwa razy, ostatnio na początku 2026 roku. Obejmuje zatokę, układ wydmowy, dolinę rzeczną za nimi i klify morskie.

To, co się tu chroni, jest wyjątkowo konkretne. Tutejsze białe wydmy należą do ostatnich w Bułgarii; jest to najdalej na południe wysunięte w kraju stanowisko lilii piaskowej; a własny opis dyrekcji podaje, że różnorodność roślin na jednostkę powierzchni jest tu najwyższa w całym kraju. Dlatego zasady są ostre: zakazany jest wjazd pojazdów silnikowych poza potrzebami leśnictwa i rolnictwa, zakazane jest wchodzenie do jaskiń w klifach morskich, zakazana jest przez cały rok żegluga po rzece Silistar, zakazane jest zrywanie dziko rosnących roślin, a biwakowanie i ogniska są dozwolone wyłącznie w miejscach wyznaczonych pisemnie przez organ ochrony środowiska i oznaczonych w terenie trwałymi tablicami. Dziki biwak jest tu niezgodny z prawem, niezależnie od tego, co robią inni.

Praktyczne ostrzeżenia są takie same jak wszędzie w tym zakątku. Jest daleko od wszystkiego; droga w dół jest jednojezdniowa i wolna; plaża jest w sezonie strzeżona, ale jej północna sąsiadka już nie; a żadne oficjalne źródło nie potwierdza istnienia parkingu, więc miejsce postoju to kwestia oceny — z dala od wydm, rzecz jasna. Rezovo i granica są kilka kilometrów dalej, a paszport trzeba mieć w samochodzie.