Ogród Morski

Warte objazdu

Burgas trzyma przemysł, port i jeziora poza zasięgiem wzroku, a morze oddaje temu jednemu długiemu parkowi. Ciągnie się on ponad pięć kilometrów wzdłuż niskiego klifu, a jego najstarsza część jest chroniona jako dzieło sztuki ogrodowej. Lepiej przyjść o siódmej wieczorem niż w południe: tędy spaceruje całe miasto i chodzi tu o tłum tak samo jak o nasadzenia.

Opis

Tło

Teren między miastem a brzegiem był nagi i wyjedzony przez wiatr, a pierwsze drzewa posadzono na nim w latach dziewięćdziesiątych XIX wieku. Właściwy ogród liczy się od 1910 roku, gdy gmina zatrudniła Georgiego Duhteva, młodego ogrodnika wykształconego w Austrii, który później kierował sofijskim parkiem Borisova Gradina. Sadził tyleż dla osłony, co dla nowości, sprowadzając gatunki z kilku kontynentów, i efekt jest mniej parkiem miejskim niż kolekcją, która wymknęła się swojemu kuratorowi. Zachowało się z niego około sześciuset dekarów, a najstarsza ćwiartka ma status zabytku sztuki parkowej.

Co się w nim mieści, idąc na północ od ulicy Bogoridi: taras, który miejscowi nazywają parapetem i który jest punktem widokowym nad plażą i zatoką; dwie fontanny; Kasyno Morskie z 1938 roku, dziś centrum kultury; scena plenerowa zwana Ślimakiem; Teatr Letni; kopuły pawilonu Flora, w którym odbywa się międzynarodowa wystawa kwiatów; oraz popiersia i pomniki pisarzy, do których miasto się przyznaje, wśród nich Petyi Dubarovej i Hrista Foteva, a przy głównej alei pomnik Puszkina. Małe zoo zamknięto lata temu i nikt za nim nie tęskni.

Plaża leży poniżej na całej jego długości, schodzi się na nią pochylniami i schodami, a ze środka wybiega molo. Lodów, gotowanej kukurydzy i kolejki turystycznej jest pod dostatkiem. Na starą część trzeba liczyć godzinę, a trzy, jeśli w planach jest dojście do salin na północnym krańcu.