Sobór Świętego Dymitra, Vidin

Warte objazdu

Vidin to małe i stale wyludniające się miasto nad Dunajem z soborem zbudowanym dla miejsca jakieś trzy razy większego. Kamień węgielny położono w 1885 roku, pierwszą liturgię odprawiono w 1890, a budynku nie ukończono aż do lat dwudziestych XX wieku — cztery dekady sporu z pieniędzmi, co widać w samej tkance. Kopuła stoi na wysokości trzydziestu trzech metrów.

Opis

Tło

Stała tu wcześniej drewniana cerkiew Świętego Dymitra, która zbutwiała nie do uratowania. Budowę jej następczyni rozpoczęto 10 marca 1885 roku według planu Gencho Kaneva z Tryavny, przerobionego potem przez architekta odnotowanego jako Bahnani, który z projektu jednowieżowego zrobił dwuwieżową budowlę krzyżowo-kopułową, jaka stoi dziś: trzy nawy wzdłuż, jedna w poprzek i centralna kopuła na trzydziestu trzech metrach. Powszechnie opisuje się ją jako drugą co do wielkości cerkiew w kraju, po katedrze Aleksandra Newskiego w Sofii.

Snycerka jest najlepszą rzeczą w środku. Ikonostas i wyposażenie cerkwi wyrzeźbili mistrzowie szkoły debarskiej, z rodziny Filipovów — tej samej tradycji, która wydała większość dobrego rzeźbiarstwa w drewnie w zachodnich Bałkanach w tamtym stuleciu.

Skala jest sensem całego przedsięwzięcia. Vidin był siedzibą czternastowiecznego carstwa Ivana Sratsimira, a później bazą Osmana Pazvantoğlu, gubernatora, który rządził regionem jak własnym państwem; po 1878 roku był miastem granicznym, które straciło znaczenie i zdawało sobie z tego sprawę. Sobór tej wielkości, budowany czterdzieści lat i przez kilka pokoleń darczyńców, to miasto mówiące co innego.