Park Rosenets (Otmanli)

Warte objazdu

Piętnaście kilometrów na południe od Burgas i dziewiętnaście na północ od Sozopolu, na najdalej wysuniętej na północ ostrodze Strandzhy, leży kawał niepielęgnowanej dąbrowy, z której miasto korzysta od pokoleń: ścieżki, altany, miejsca na grilla, domki letniskowe pod drzewami, a na jej dole mała plaża patrząca wprost na wyspę Świętej Anastazji. Nic nie kosztuje, a większość przyjeżdżających na wybrzeże nigdy o niej nie słyszała.

Opis

Tło

Rosenets, który starsi ludzie nazywają Otmanli, nie jest parkiem w sensie miejskim. To kawałek nadmorskiego lasu z drogami przez środek i meblami piknikowymi na polanach, leżący między morzem a granią, i pozostał taki, bo ziemia dookoła należy do terminalu naftowego i nikomu nie udało się tam zbudować.

Plaża u jego stóp jest mała, zamknięta skałą od tyłu i ma najlepiej ujęty widok na Świętą Anastazję na całym wybrzeżu — wyspa leży dokładnie naprzeciw. Jest jedno miejsce, gdzie można zjeść. W lipcu plaża zapełnia się ludźmi z Burgas; las powyżej nie.

Co z tym zrobić: przywieźć jedzenie, wejść jedną z krzyżujących się ścieżek w głąb lądu na pół godziny, aż ucichnie hałas ruchu, zejść z powrotem popływać i zjeść przy stole pod dębami. To standardowa burgaska niedziela i to działa. Dojazd oznacza zjazd na Atię z drogi do Sozopolu, a nie jazdę główną jezdnią, a tablice używają obu nazw. Dla kogoś, kto ma samochód i wolne popołudnie i ma dość leżaków, to miejsce oraz Chengene Skele na następnym cyplu są dwiema najlepszymi darmowymi rzeczami na południe od miasta.