Termy Rzymskie w Warnie

Warte objazdu

Odessos zbudowało te łaźnie w połowie drugiego wieku i korzystało z nich przez około sto pięćdziesiąt lat. Ponad siedem tysięcy metrów kwadratowych przetrwało w cegle i kamieniu, a fragmenty konstrukcji wciąż stoją na wysokość niemal dwudziestu metrów, na zwykłym rogu ulicy w centrum Warny. To największy rzymski budynek publiczny odnaleziony gdziekolwiek w Bułgarii, i niemal zupełnie pozbawiony wyjaśnień na miejscu.

Opis

Tło

Budowa przypada na panowanie Antoninusa Piusa, a system wodociągowy zasilający kompleks działał już około 157 roku. Układ jest standardowy — szatnia, sala zimna, sala ciepła, sala gorąca, z posadzkami uniesionymi na ceglanych filarkach, tak by pod spodem mogło krążyć gorące powietrze z pieców — a do tego dziedziniec ćwiczeń od strony morza. Przy takich rozmiarach łaźnie służyły nie tylko do mycia; były miejscem spotkań całego miasta.

Wyszły z użycia pod koniec trzeciego wieku. Najpóźniejsze znalezione tu monety pochodzą z czasów cesarza Tacyta, który panował w 275 roku, po czym Odessos wycofało się za krótszy mur i zadowoliło mniejszymi łaźniami gdzie indziej. Ruinę eksploatowano jako źródło kamienia, zasypano, i w końcu zabudowano.

Systematyczne wykopaliska prowadzono w latach 1959–1971 pod kierunkiem Milko Mircheva z muzeum w Warnie, które do dziś zarządza tym stanowiskiem. Dziś jest to ogrodzony blok stojących murów pośrodku dzielnicy mieszkalnej, z przechodzącą przez niego kładką, kilkoma tablicami informacyjnymi, i niemal bez tłumów. Latem czynne do osiemnastej; zimą stanowisko zamknięte jest w niedziele i poniedziałki.