Raysko Praskalo

Warte objazdu

Przy wysokości 124,5 metra to najwyższy stały wodospad w kraju, a prawdopodobnie i na całym półwyspie — spływa ze ściany poniżej Botev do kotła kaloferskiego. Jego bułgarska nazwa znaczy „polewaczka”, co jest uczciwym opisem: to długa, cienka wstęga wody, która po drodze rozpada się na pył wodny, a nie potężny potok. Dotarcie tam zajmuje niemal cały dzień, więc lepiej wpleść go w wędrówkę na Botev, niż traktować jako osobny przystanek.

Opis

Tło

Woda spływa z pól śnieżnych na masywie Botev, i stąd bierze się charakter tego wodospadu. Najwięcej wody niesie wiosenne topnienie śniegu, a w odróżnieniu od większości bułgarskich wodospadów płynie też przez całe lato, bo płaty śniegu na górze przetrwają tam długo w ciepłe miesiące. Późną jesienią jest już cienkim strumieniem, a w mroźną zimę zamarza w jedną kolumnę lodu.

Spada w głąb kotła kaloferskiego, jednej ze stromych południowych ścian centralnego odcinka Stara Płanina, gdzie góra opada o ponad tysiąc metrów w stronę Doliny Róż na przestrzeni kilku kilometrów. Standardowe podejście zaczyna się w Panitsite, przy drodze na północ od Kalofer, i prowadzi doliną w górę do chiży Rai — strzeżonego schroniska górskiego — na wysokości około 1 435 metrów: trzy do czterech godzin, dłużej z pełnym plecakiem — a sam wodospad jest jeszcze dwadzieścia minut dalej. Rozsądniej jest przenocować w schronisku Rai: pozwala to zobaczyć wodospad i kocioł we wczesnym świetle, a rano jest się już w dogodnym miejscu, by ewentualnie zdobyć Botev następnego dnia.

Powyżej wodospadu szlak biegnie dalej jako ścieżka Tarzan, stroma i zabezpieczona linami, aż na szczytowe plateau. Wielu ludzi dochodzi tylko do wody i zawraca, co jest zupełnie dobrym wyjściem na jeden dzień. Cały obszar leży w granicach Parku Narodowego Centralny Bałkan, więc warto trzymać się oznakowanego szlaku.