Regionalne Muzeum Historyczne w Płowdiwie

Warte objazdu

Rumelia Wschodnia była autonomiczną prowincją osmańską wymyśloną przez Kongres Berliński w 1878 roku i wchłoniętą przez Bułgarię w 1885, a to był właśnie budynek jej zgromadzenia — projekt Pietra Montaniego, ukończony w roku, w którym wszystko się skończyło. Stała ekspozycja obejmuje Zjednoczenie, historię założycielską, której uczy się w szkole niemal każdy Bułgar. Dużo dokumentów, mało angielskiego, więc muzeum to nagradza wcześniejsze zainteresowanie tematem, zamiast je budować od podstaw.

Opis

Tło

Kongres Berliński w 1878 roku wziął wielką Bułgarię wykreśloną przez traktat San Stefano i pociął ją na kawałki. Jeden z tych kawałków, terytorium na południe od Stara Płanina, stał się Rumelią Wschodnią: autonomiczną, z własnym zgromadzeniem i milicją, ale formalnie wciąż osmańską, ze stolicą w Płowdiwie. Przetrwała siedem lat.

Budynek przy placu Zjednoczenia wzniesiono w 1885 roku właśnie dla tego zgromadzenia, według projektu Pietra Montaniego, włoskiego architekta pracującego dla prowincji. We wrześniu tego samego roku bezkrwawy przewrót w Płowdiwie ogłosił zjednoczenie z Księstwem Bułgarii, prowincja przestała istnieć, a budynek niemal natychmiast stracił swój sens istnienia. Zanim stał się muzeum, mieściły się w nim biblioteki i różne kolekcje.

Stała ekspozycja, urządzona na stulecie w 1985 roku i zajmująca około tysiąca metrów kwadratowych, przedstawia lata rumelijskie i Zjednoczenie poprzez dokumenty, broń, fotografie i przedmioty osobiste. To poważna wystawa o konkretnym wydarzeniu politycznym, co innymi słowy oznacza, że nie stanowi ona dobrego wprowadzenia do niczego ogólniejszego. Mając jedno wolne popołudnie w Płowdiwie i żadnego szczególnego zainteresowania dziewiętnastowieczną polityką bałkańską, więcej da domy Starego Miasta. Z takim zainteresowaniem — to właśnie ta sala, w której to wszystko się wydarzyło.