Philippopolis

Warte objazdu

Płowdiw nie ma jednej strefy archeologicznej — ma miasto zbudowane wprost na niej, a rzymska warstwa wciąż przebija się na powierzchnię: stadion pod handlową ulicą, forum za pocztą, teatr w siodle między dwoma wzgórzami, mozaiki pod nowym dachem przy bulwarze. Przejście między nimi zajmuje dwadzieścia minut. Porządne zwiedzenie wszystkiego zajmuje cały dzień.

Opis

Tło

Ludzie mieszkają na tych wzgórzach mniej więcej nieprzerwanie od około ośmiu tysięcy lat, i to właśnie ten fakt umieszcza Płowdiw na wszelkich listach najstarszych miast. Trakowie mieli tu miasto zwane Eumolpias na Nebet Tepe; Filip II Macedoński zajął je w 342 roku p.n.e. i nazwał je swoim imieniem; Rzymianie uczynili z Philippopolis siedzibę prowincji Tracji i budowali odpowiednio do tej rangi.

To rzymska warstwa jest tą, po której naprawdę można dziś chodzić. Jej siatka ulic wciąż kształtuje współczesne centrum, dlatego odkopane fragmenty tak dziwnie stykają się ze sklepami. Teatr w siodle między dwoma wzgórzami, odsłonięty po osunięciu ziemi na początku lat 70. XX wieku, wciąż służy do organizowania koncertów. Stadion biegnie na całej długości deptaka. Forum leży za centralną pocztą, odkryte, dostępne pod gołym niebem i bezpłatne do zwiedzania. Bazylika Biskupia i Mała Bazylika obejmują późnoantyczne miasto, z czasów gdy było ono chrześcijańską stolicą prowincji.

Nic z tego nie jest oznakowane jako spójna trasa, i to połowa przyjemności — wychodzi się z kawiarni i nagle staje przed murem. Dwie przydatne rzeczy do zapamiętania: istnieją bilety łączone do miejskich stanowisk, a większość z nich zamyka się na pół godziny w środku dnia.