Peshterata na Sveta Marina

Warte objazdu

Dwanaście kilometrów na wschód od Sliwarovo, za dawnym drutem granicznym, znajduje się jaskinia, która była największym ośrodkiem kultu Świętej Mariny w południowo-wschodniej Tracji, ściągającym pielgrzymów aż z Konstantynopola. Woda kapiąca ze ścian zbierana jest w naczyniach stojących na podłodze i uznawana za świętą. Ludzie zostawiali przy wejściu małe cynowe lub srebrne podobizny chorej części swojego ciała, wierząc, że choroba zostaje wraz z nimi w jaskini.

Opis

Tło

Święte miejsca Świętej Mariny w Strandzhy trzymają się jednego wzorca: niewielki monaster, źródło i drzewo, na którym wierni wiążą nitkę lub skrawek ubrania, aby choroba przeszła w nie i tam zginęła. Leżą one poza wsiami, zawsze w niskim, wilgotnym miejscu — jaskini albo głębokim jarze — tak że dotarcie do nich oznacza schodzenie w dół, a nie wspinaczkę.

To największe z tych miejsc. Wota to szczegół, który zapada w pamięć: miniatury chorego organu albo całego ludzkiego ciała, odlane z cyny lub srebra i zostawione przy otworze we wschodniej ścianie albo przy ikonie. Dzień patronki, siedemnasty lipca według nowego kalendarza, był w Strandzhy świętem osób niezamężnych i nieżonatych — lefterski panagir — obchodzonym nocą: pielgrzymi ucztowali, a potem zasypiali obok jaskini w nadziei na uzdrowienie albo na znak we śnie.

Dotarcie na miejsce jest trudne, i nie warto tego bagatelizować. Jaskinia leży w miejscowości Likudi, bardzo blisko granicy tureckiej, dojazd od strony Sliwarovo lub terenowym samochodem z Kosti starą polną drogą wzdłuż grzbietu nad Rezovską. Nie ma tam utwardzonej drogi, żadnego oznakowania w jakimkolwiek języku ani zasięgu telefonu, na którym można by polegać; dyrekcja parku przyrody ostrzega, że w pobliżu granicy telefony przełączają się na sieci tureckie. Lepiej zorganizować wyjazd przez centrum dla zwiedzających parku albo biuro turystyczne w Malko Tarnovo, niż wybierać się tam samodzielnie, i warto mieć przy sobie paszport.