Ognishte za nestinari

Warte objazdu

Nestinarstwo — taniec boso po żarze z ikonami Świętych Konstantyna i Heleny w rękach — zostało wpisane przez UNESCO w 2009 roku i przetrwało jako żywy obrzęd dokładnie w jednej wsi. Balgari liczy około stu mieszkańców, a trzeciego i czwartego czerwca — tysiące. Palenisko jest tutaj. W każdy inny dzień roku to krąg popiołu we wsi bez sklepu.

Opis

Tło

Wpis UNESCO jest konkretny: nestinarstwo, przesłania z przeszłości, panagyr Świętych Konstantyna i Heleny we wsi Balgari. Odnotowuje, że obrzęd obchodzono kiedyś w około trzydziestu okolicznych wsiach bułgarskich i greckich, a dziś przetrwał w tej jednej, oraz że tysiące ludzi tłoczy się z tej okazji we wsi, w tym w ostatnich latach wielu Greków, którzy biorą w nim udział.

Przebieg dnia, według programu samej gminy, warto znać, bo zwiedzający notorycznie się mylą. Trzeciego czerwca rano odbywa się tradycyjna ceremonia, po południu w centrum informacyjnym filmy i wystawa fotografii, o osiemnastej program folklorystyczny, o wpół do ósmej oficjalne otwarcie, a sam taniec na ogniu około wpół do dziesiątej, po ciemku. Czwartego o dziesiątej rano rusza procesja z ikonami do świętego źródła i kaplicy Świętej Heleny, przy dźwiękach bębna i dud. Konak przy wiejskim źródle to miejsce, w którym święto się zaczyna i kończy i w którym przechowuje się święty bęben.

Jedno rozróżnienie warto zapamiętać. Chodzenie po ogniu bywa wystawiane jako rozrywka do kolacji w nadmorskich hotelach na całym tym wybrzeżu. To nie jest nestinarstwo: obrzęd jest związany z jedną datą, dwojgiem świętych, określonym rytmem bębna i konkretnym tańcem, i należy do wspólnoty wiernych. W Balgari można zobaczyć rzecz prawdziwą. Przy folklorystycznej kolacji w Słonecznym Brzegu można zobaczyć ludzi chodzących po żarze.