Nesebyr

Warte objazdu

Czterdzieści cerkwi zbudowano na półwyspie, który można przejść w dziesięć minut. Warto przyjechać przed dziewiątą, zanim dotrą autokary ze Słonecznego Brzegu i zanim bruk przestanie należeć do tych, którzy tu mieszkają. Święta Sofia stoi bez dachu, otwarta pośrodku miasta; kilka innych cerkwi to dziś sklepy, i tylko część można zwiedzić od środka.

Opis

Tło

Dorowie z Megary założyli tu kolonię na początku szóstego wieku p.n.e., na skale, z której korzystali już wcześniej Trakowie, i nazwali ją Mesembrią. Półwysep ma około 850 metrów długości i 350 szerokości, a z lądem łączy go wąski, sztuczny przesmyk z drewnianym wiatrakiem — co oznacza, że całe stare miasto można przejść od końca do końca w dwadzieścia minut.

Na tej niewielkiej przestrzeni zbudowano jakieś czterdzieści cerkwi, z których część przetrwała do dziś, obejmując dziewięć stuleci budownictwa. Święta Sofia, dawna siedziba biskupia, to bazylika z piątego–szóstego wieku, bez dachu, stojąca otwarta pośrodku miasta. Święty Stefan zachował swoje malowidła ścienne. Chrystus Pantokrator i Święty Jan Aliturgetos, oba z trzynastego lub czternastego wieku, to te, które ludzie najchętniej fotografują: pasy cegły i jasnego kamienia, ślepe arkadki, ceramiczne krążki wmurowane w ściany. Kilka to ruiny, kilka to dziś galerie lub sklepy, i tylko część można zwiedzić od środka.

Czego wpis na listę UNESCO nie potrafi ochronić, to atmosfera. Główna ulica od wiatraka w sezonie zastawiona jest straganami od ściany do ściany, a leżący dwa kilometry stąd Słoneczny Brzeg przez cały dzień wysyła tu autokary. Miasto wciąż jest tego warte, ale wybór pory nie jest opcjonalny: wczesny ranek albo godzina przed zmierzchem, gdy jednodniowi turyści już wyjadą, a cerkwie są podświetlone.