Narodowe Muzeum Transportu

Warte objazdu

Linia Ruse–Warna z 1866 roku była pierwszą koleją na ziemi bułgarskiej, a to była jej stacja końcowa w Ruse, zbudowana w tym samym roku. W środku i na podwórzu: ponad dziesięć parowozów, w tym jeden zbudowany w Anglii w 1868 roku, wagony salonowe Ferdynanda i Borysa III oraz wagon, którego używał w objazdach sułtan osmański. Warto przyjechać dla samych obiektów. Sposób prezentacji jest od dziesięcioleci zaniedbany i tak też wygląda.

Opis

Tło

Kolej Ruse–Warna zbudowano za obcy kapitał i pod obcą presją na rząd osmański, a połączyła Dunaj z Morzem Czarnym w poprzek prowincji — co oznaczało, że przez pewien czas Ruse było punktem, w którym Europa docierała w tę część świata. Budynek dworca, zaprojektowany przez braci Barkley, pracował do otwarcia nowej stacji rozrządowej w 1954 roku, a w 1966 roku, na stulecie linii, uznano go za narodowe muzeum transportu kolejowego i łączności.

Wystawa wewnątrz obejmuje rozwój kolei i jej związek z żeglugą dunajską. Na zewnątrz jest to, po co ludzie naprawdę przychodzą: parowozy i królewskie wagony salonowe, wyjątkowo kompletne. Kilka bułgarskich filmów korzystało z tego taboru, podobnie jak rosyjsko-bułgarski „Gambit turecki”.

Uczciwe zastrzeżenie dotyczy stanu. Tabor stoi pod gołym niebem kilkaset metrów od rzeki, a wilgoć pracuje nad nim od dawna. Skargi na brak konserwacji sięgają co najmniej dwudziestu lat wstecz. To część tego, na co się patrzy, i powód, by pojechać teraz, a nie później.