Narodowe Muzeum Archeologiczne, Bułgaria

Warte objazdu

To najlepszy zwięzły argument za tym, dlaczego Bułgaria liczy się archeologicznie, a sam budynek stanowi jego połowę: dziewięć kopuł na czterech filarach, najstarsza rzecz, jaka wciąż stoi w centrum Sofii. W środku trackie wyroby z metalu, po które ludzie jadą z daleka, rozłożone w jednej sklepionej sali, w której nie sposób zabłądzić. Godzina wystarczy, dwie, jeśli złoto przykuje uwagę.

Opis

Tło

Meczet Büyük — Wielki — zaczęto budować w 1451 roku dla Mahmuda Paszy, ówczesnego generalnego gubernatora Rumelii, a ukończono w 1494 roku, mniej więcej dwie dekady po jego śmierci. To kwadrat o boku 36,6 metra, przykryty dziewięcioma kopułami o równej rozpiętości, wspartymi na czterech filarach i ostrych łukach, obitymi ołowiem. Po wojnie 1877–1878 opuszczony budynek służył jako szpital, a od 1879 roku jako pierwsza bułgarska biblioteka narodowa. Muzeum powołano w 1892 roku, a zbiory przeniesiono do niego w latach 1900–1905.

Ekspozycja sięga od najwcześniejszych śladów działalności człowieka znalezionych w Europie po koniec średniowiecza, ale ludzie przychodzą tu dla sal trackich: skarb z Valchitran, trzynaście złotych naczyń o łącznej wadze dwunastu i pół kilograma, wyorany przez dwóch braci pracujących w winnicy pod Plevenem w grudniu 1924 roku i datowany na około 1300 rok p.n.e.; brązowa głowa portretowa odryskiego króla Seutesa III; srebra z Lukovit.

Warto wiedzieć, że jest to przede wszystkim instytut, a dopiero potem atrakcja turystyczna — Narodowy Instytut Archeologiczny Akademii Nauk ma po prostu przy sobie muzeum. Nacisk położono na same przedmioty, a nie na opowiadanie o nich historii, co części zwiedzających odpowiada w zupełności.