Góra Lyulin

Warte objazdu

Wszyscy w Sofii patrzą na południe, na Vitoshę, i zapominają o grani po zachodniej stronie doliny. Lyulin ma około dwudziestu kilometrów długości, a jego najwyższym punktem jest Dupevitsa, 1 256 metrów — o tysiąc metrów niżej niż sąsiadka, połączona z nią przez przełęcz Vladaya, i dostępna zwykłymi miejskimi autobusami. Lasy bukowe, kilka niewielkich monasterów, a w dzień powszedni niemal nikogo.

Opis

Tło

Lyulin oddziela kotlinę sofijską od pernickiej, ma dwadzieścia kilometrów długości z północnego zachodu na południowy wschód i dwanaście do trzynastu szerokości, a przełęcz Vladaya łączy go z Vitoshą na jego południowo-wschodnim krańcu. Autostrada wzdłuż Strumy przecina go przez przełęcz Buchino, a stara droga I-6 przez Vladaya, więc jest otoczony ruchem, a mimo to w środku wciąż cicho.

Ponieważ jest niższy, oferuje inny rodzaj wędrówki: las liściasty zamiast świerkowego, bez śniegu przez większą część roku i na tyle łagodny, że można go przejść popołudniem bez planowania. Na jego zboczach stoją dwa monastery, część pierścienia niewielkich fundacji wokół Sofii, które razem nazywa się świętą górą miasta.

Praktyczna zaleta jest taka, że własna sieć autobusowa Sofii dociera do jego podnóża z zachodnich dzielnic i z Bankyi, co oznacza brak samochodu i brak wczesnej pobudki. Jako góra nie może konkurować z tym, co leży po drugiej stronie doliny. Ale jako miejsce, by wyrwać się z miasta na trzy godziny w dzień powszedni, jest lepszy od Vitoshy właśnie dlatego, że nikt inny o nim nie pomyślał.