Jaskinia Ledenika

Warte objazdu

Nazwa oznacza „lodowa”, i w zimnych miesiącach w komorze wejściowej rzeczywiście tworzy się lód — to jedyna pora roku, gdy jaskinia na tę nazwę zasługuje. Trasa zwiedzania liczy około trzystu metrów i prowadzi przez dziesięć sal, z których największa ma sklepienie sięgające jakichś piętnastu metrów wysokości. Jaskinia jest udostępniona zwiedzającym od 1961 roku i leży szesnaście kilometrów w górę drogi górskiej od Vratsy.

Opis

Tło

Jaskinię odkryto na początku XX wieku i w kolejnych dekadach przystosowywano do zwiedzania, aż w 1961 roku otwarto ją oficjalnie. Trasa wije się przez ciąg nazwanych komór — Przedsionek, Salę Koncertową, Białą Salę, Wielką Świątynię — w wapieniu osadzonym na długo przed wypiętrzeniem Stara Płaniny, z typowym zestawem stalaktytów, stalagmitów i nacieków. Pod koniec lat osiemdziesiątych XX wieku jaskinia przyjmowała sto tysięcy zwiedzających rocznie, czyli znacznie więcej niż dziś.

Leży na terenie Parku Przyrody Vrachanski Bałkan, którego dyrekcja nią zarządza, prowadzi okresowe sprzątanie pobliskich szybów i monitoruje kolonie nietoperzy tu i w sąsiednich jaskiniach. To uczciwe ramy dla tej wizyty: to skromna jaskinia turystyczna w spektakularnej scenerii, a sam dojazd z Vratsy przez wąwóz Vratsata to co najmniej połowa atrakcji.

Warto jechać zimą, jeśli zależy na lodzie, a droga jest przejezdna; latem — dla temperatury, która jest ulgą, gdy w Vratsy panuje upał. Tak czy inaczej to krótka wizyta, więc warto połączyć ją z czymś jeszcze w parku — szlakiem do wodospadu Borov Kamak albo samym wąwozem.