Lale Bair

Warte objazdu

Niskie wzgórze przy bocznej drodze z dzielnicy Meden Rudnik w stronę Tvarditsy, z całym mokradłem Mandra–Poda rozłożonym w dole, morzem za nim oraz Burgas i Kraymorie po drugiej stronie. Nic nie kosztuje, podejście od końca asfaltu zajmuje piętnaście minut, a jest to jedyne miejsce, z którego geografia miasta i jego jezior od razu staje się zrozumiała.

Opis

Tło

Nazwa bułgarska znaczy tulipanowe wzgórze, choć wersja angielska, która przyjęła się na miejscu, to wzgórze miłości, i do niedawna jedynymi odwiedzającymi byli zakochani i myśliwi. Wznosi się osiemdziesiąt osiem metrów nad wodą i leży pod właściwym kątem: Poda bezpośrednio w dole, Uzungeren z boku, długie ramię Mandry w głąb lądu, Vaya widoczna w oddali na północnym zachodzie, a morze wypełniające wschodnią połowę widoku.

Samo wzgórze nie jest chronione; chronione jest wszystko, co się z niego widzi. To dziwny układ i właśnie dlatego to miejsce działa — ma się przegląd całości, niczego nie niepokojąc, a w pogodny październikowy poranek przelot ptaków drapieżnych idzie na wysokości oczu.

Haczyk tkwi w dojeździe. Trzeba pojechać drogą z Meden Rudnik w stronę Tvarditsy, a około trzysta metrów za koroną zapory odchodzi od niej polna droga na wzgórze. Najlepiej zatrzymać się tam, gdzie kończy się asfalt, i iść pieszo; droga jest wyboista, a po deszczu jeszcze gorsza. Piętnaście minut podejścia. Dojazd autobusem oznacza wysiadkę w Tvarditsy i pół godziny marszu. Na górze nie ma nic — żadnej ławki, na którą można liczyć, ani wody, ani cienia — więc trzeba wziąć ze sobą to, czego się potrzebuje, i wyruszyć wcześnie, zanim nad wodą zbierze się zamglenie.