Jezioro Pomorie

Warte objazdu

Laguna za Pomorie wciąż podzielona jest na baseny ewaporacyjne i wciąż działa, i to właśnie dlatego są tu ptaki — gołe brzegi i płytka solanka odpowiadają rybitwom, szablodziobom i szczudłakom bardziej niż jakikolwiek wysprzątany rezerwat. Organizacja Green Balkans prowadzi na południowym brzegu centrum dla zwiedzających, z lunetami skierowanymi na kolonie. Późna wiosna to pora lęgów, sierpień–październik to migracje, a zima to pora flamingów.

Opis

Tło

Pomorie było niegdyś wyspą; dwie mierzeje piaszczyste połączyły je z lądem, pozostawiając za sobą tę hipersłoną lagunę — około 8,5 kilometra kwadratowego powierzchni, rzadko głębszą niż metr. Sól wytwarza się tu od ponad dwóch tysięcy lat metodą nazwaną od starożytnej nazwy miasta, Anchialos: woda morska wpuszczana jest z jednej strony, powoli przechodzi przez łańcuch płytkich basenów, w miarę jak gęstnieje, i z drugiej strony zgarniana jest ręcznie. Sąsiadujące z laguną Muzeum Soli, czynne od 2002 roku, utrzymuje w ruchu około dwóch hektarów basenów i jest jedynym muzeum tego typu w południowo-wschodniej Europie.

Laguna stała się obszarem chronionym w 2001 roku, a obszarem Ramsar w 2002. Lista odnotowanych tu gatunków ptaków przekracza dwieście, a miejsce to jest jedną z głównych w Bułgarii ostoi lęgowych rybitwy wielkodziobej, rybitwy białoczelnej, szablodzioba, szczudłaka i ohara. Od lat dwutysięcznych dziesiątych zimują tu flamingi różowe w liczbie, jaka jeszcze pokolenie temu była nie do pomyślenia.

Centrum dla zwiedzających znajduje się na południowym krańcu, obok Muzeum Soli: wstęp kosztuje około 2 €, a bilet łączony do obu miejsc około 3 €; jest tam taras, lunety i ekspozycja. Czynne jest cały rok, ale od października obowiązują godziny zimowe, a w niedziele i poniedziałki jest zamknięte. Mierzeja zamykająca lagunę od północy to długi spacer po ciemnym, bogatym w żelazo piasku — dobry o świcie, ale odsłonięty i pozbawiony cienia już od dziesiątej.