Dom Kordopulova

Warte objazdu

Powstał jako działająca winiarnia z pomieszczeniami mieszkalnymi na piętrze, i to piwnice są tu najważniejsze: tunele wykute w miękkim melnickim piaskowcu, chłodne nawet w sierpniu, wciąż przechowujące beczki wina z szerokolistnej odmiany winorośli melnickiej. Pokoje na górze są całkiem okazałe, ale nikt ich nie pamięta. Degustacje sprzedawane są osobno, a zimą dni otwarcia jest mniej niż latem.

Opis

Tło

Melnik liczy dziś kilkuset mieszkańców i nazywa siebie miastem, czym z pewnością było, gdy w 1754 roku stawiano ten dom. Stąd prowadził szlak handlu winem w stronę Morza Egejskiego, a rodzina kupiecka, która dała domowi swoje nazwisko, zbudowała największy zachowany dom z epoki odrodzenia narodowego w Bułgarii — nie tyle na pokaz bogactwa, ile jako maszynerię do produkcji i przechowywania wina.

Zwiedzanie warto zacząć od dołu. Piwnice wykuto wprost w piaskowcowym wzgórzu za domem — łącznie około dwustu metrów tuneli, z beczkami ustawionymi w bocznych komorach. Skała sama, bez żadnej pomocy, utrzymuje niską temperaturę, i to właśnie dlatego dom stoi akurat tutaj. Górne piętro to część mieszkalna: rzeźbione sufity, kolorowe szkło i obszerna sala reprezentacyjna, jaką mają wszystkie domy z epoki odrodzenia.

Wino produkowane tu do dziś powstaje z odmiany shiroka melnishka loza, czyli szerokolistnej winorośli melnickiej — odmiany, która dobrze rośnie w tej suchej, osłoniętej kotlinie pod Pirynem i niemal nigdzie indziej. Pakiety degustacyjne kosztują kilkakrotnie więcej niż sam bilet wstępu, więc warto przed wejściem zdecydować, na jaką wizytę się przychodzi.