Irakli (plaża)

Warte objazdu

Irakli to najdłuższy odcinek naprawdę niezabudowanej plaży, do jakiego na tym wybrzeżu można dojechać samochodem: ponad dwa i pół kilometra czystego, pozbawionego kamieni piasku między cyplem Emona a rzeką Vaya, z lasem z tyłu i niczym, co by na nim stało. Leży w granicach dwóch obszarów Natura 2000. Nie ma tu żadnej infrastruktury — i to jest sedno sprawy, i to jest haczyk.

Opis

Tło

Miejscowość leży w gminie Nesebyr, obok wsi Emona, dwanaście kilometrów od Obzoru i około sześćdziesięciu pięciu na północ od Burgasu. Mieści się w obszarze ochrony ptaków Emine i w obszarze siedliskowym Emine–Irakli, a na wydmach rosną rośliny z bułgarskiej czerwonej listy. Na jednym końcu plaży stoją domki należące do różnych organizacji; reszta jest pusta.

Zamiast hoteli wyrosła tu kultura namiotowa. Ponieważ Irakli leży daleko od Słonecznego Brzegu i Złotych Piasków i nie ma żadnej infrastruktury, od dziesięcioleci przyciąga ludzi, którzy godzą się na brak wszystkiego w zamian za brak wszystkich: rodziny biwakujące od czerwca do września, rzeźby z drewna wyrzuconego przez morze, gitary i zlot July Morning pierwszego lipca, który zaczęli hipisi z Warny. Część plaży zajmują naturyści. Na południowym krańcu stoi posterunek ruchu Zielone Patrole, a stamtąd na południe, aż po przylądek Emine, teren jest chroniony.

Praktyczna strona jest prosta i nieromantyczna. Żadnych ratowników, żadnej wody pitnej, żadnych toalet, żadnych koszy na śmieci, żadnego cienia poza tym, co dają drzewa, i dojazd drogą gruntową, która karze niskie samochody. Śmieci są realnym i narastającym problemem, wolontariusze sprzątają je co jakiś czas. Kto tu jedzie, powinien być samowystarczalny i nie zostawić po sobie niczego. Karadere, następna niezabudowana zatoka na północ, to ta sama propozycja z tymi samymi problemami.