Cerkiew Świętej Trójcy w Malko Tarnovo

Warte objazdu

Strandzha miała znaczną społeczność greckokatolicką i to jest jej cerkiew: zbudowana w latach 1931–1936 na miejscu wcześniejszej z 1868 roku, uroczyście konsekrowana w kwietniu 1936 roku i wciąż będąca czynną parafią. Mieści ikony przywiezione z adrianopolskiej cerkwi Świętych Cyryla i Metodego. Piętnaście minut, bezpłatnie, i przypomnienie, że historia religijna tego pogranicza nie jest prosta.

Opis

Tło

Bułgarscy grekokatolicy — unici — to niewielka wspólnota, która wyrosła z dziewiętnastowiecznego sporu o Kościół bułgarski, a Strandzha i Tracja należały do jej bastionów. Tutejsza parafia sięga lat sześćdziesiątych XIX wieku, a obecny budynek zastąpił cerkiew z 1868 roku; wznoszono go w latach 1931–1936 i konsekrowano czwartego kwietnia tego ostatniego roku.

Ikony pochodzą z bułgarskiej cerkwi katolickiej Świętych Cyryla i Metodego w Adrianopolu, przywiezione na zachód, gdy tamtą wspólnotę wysiedlono, co czyni ten budynek nie tylko świątynią, ale i kawałkiem historii uchodźstwa. W maju 2002 roku papież Jan Paweł II podczas wizyty w Bułgarii koronował przechowywaną tu ikonę Matki Bożej Częstochowskiej.

Sprostowanie, które warto zapamiętać. Prawosławną cerkwią parafialną Malko Tarnovo nie jest ta świątynia, lecz cerkiew Zaśnięcia Bogurodzicy, zbudowana w 1745 roku, przebudowana do obecnej postaci w 1830 roku z pomocą rosyjskich żołnierzy armii generała Dybicza i ponownie konsekrowana w maju 1899 roku po trzeciej przebudowie. Mieści ponad sto pięćdziesiąt ikon i figuruje jako zabytek kultury. Kilka przewodników myli obie świątynie i przypisuje cerkwi Świętej Trójcy daty cerkwi Zaśnięcia. Żadna z nich nie podaje godzin otwarcia; trzeba zapytać w muzeum albo w centrum informacji turystycznej w miejskim parku.