Zbiornik Dospat

Warte objazdu

Dwadzieścia dwa kilometry kwadratowe wody na wysokości tysiąca dwustu metrów, otoczonej świerkową kotliną w Rodopach Zachodnich — na tyle wysoko, że letniego upału z niziny po prostu tu nie ma. Większość widzianych tu ludzi to wędkarze; reszta jedzie drogą między Dospat a Sarnitsą wzdłuż północno-wschodniego brzegu. Bardzo niewiele infrastruktury, i to jest właśnie głównym atutem tego miejsca. Warto zabrać ciepłe ubranie nawet w sierpniu.

Opis

Tło

Rzekę Dospat spiętrzono w latach 1963–1968, a woda zaczęła się podnosić w 1967 roku nad wysoko położoną doliną, na wysokości około 1 200 metrów. Efektem jest jeden z większych zbiorników w Bułgarii — około dwudziestu dwóch kilometrów kwadratowych, dziewiętnaście kilometrów długości, mieszczący około 449 milionów metrów sześciennych wody — i zarazem najwyżej położony z nich, co nadaje mu jego charakter. Zapora jest skromna jak na taką ilość wody za nią: sześćdziesiąt metrów wysokości i 230 metrów długości.

Jego przeznaczeniem jest produkcja energii. Dospat stanowi głowicę kaskady hydroelektrowni, biegnącej przez Teshel i dalej do systemu Vacha, wykorzystując różnicę wysokości między płaskowyżem rodopskim a niziną tracką. Wsie Orlino i Barduche zniknęły pod wodą, gdy zbiornik się napełnił, podobnie jak część Kruszy.

Dziś ludzie przyjeżdżają tu przede wszystkim na ryby. Łowi się karpia, pstrąga, okonia, sandacza i płoć, a latem brzeg zamienia się w linię wędek. Miasteczka Dospat i Sarnitsa leżą na obu krańcach zbiornika i oferują kwatery, a droga między nimi wzdłuż północno-wschodniego brzegu to przyjemna, godzinna trasa. Nie ma tu promenady ani kurortu. Warto przyjechać dla wody, lasu i powietrza — i pamiętać, że na tej wysokości wieczorem temperatura spada o piętnaście stopni bez pytania o zgodę.