Jaskinia Diabelskie Gardło

Warte objazdu

Rzeka Trigradska znika tu ze światła dziennego i spada czterdzieści dwa metry do komory na tyle wielkiej, że zmieściłaby się w niej cerkiew — to najwyższy podziemny wodospad na Bałkanach, i tak głośny, że przewodnik w pewnym momencie po prostu przestaje mówić. Wchodzi się tunelem wydrążonym w skale, a wychodzi po 301 mokrych schodach obok spadającej wody. Tylko z przewodnikiem, w grupach mniej więcej co godzinę, zwiedzanie trwa około czterdziestu pięciu minut. Zimno, mokro, a jedyną drogą powrotną są właśnie te schody.

Opis

Tło

Wejście jest sztuczne. Tunel wykuto u podstawy najwyższej skały wąwozu Trigrad, aby zwiedzający mogli dotrzeć do sali, do której spada wodospad, nie robiąc tego, co robi rzeka. Skalę wnętrza trudno uchwycić na zdjęciu, ale łatwo poczuć: pustka o boku liczącym kilkadziesiąt metrów w każdą stronę, z kolumną białej wody uderzającą w jednym jej krańcu.

Rzeka znika tutaj i wraca na powierzchnię 530 metrów dalej w dół doliny, cały czas płynąc pod ziemią. Nazwa pochodzi od kształtu leja krasowego powyżej, w którym, gdy ktoś już na to wskaże, nietrudno dostrzec gardło.

Część praktyczna: wchodzi się po płaskim gruncie, a wychodzi klatką schodową o 301 stopniach, zbudowaną obok huczącej wody, w pyle wodnym i stałym przeciągu. Osoby, które nie dadzą rady wejść po schodach, wyprowadzane są z powrotem tym samym tunelem, więc zwiedzanie jest możliwe i bez nich — ale warto to zgłosić na początku, a nie w połowie podejścia. Warto zabrać kurtkę niezależnie od pogody na zewnątrz i liczyć się z tym, że objaśnienia będą po bułgarsku, ewentualnie uzupełnione takim angielskim, jakim akurat włada przewodnik. Po ulewnych deszczach lub roztopach jaskinia może zostać zamknięta bez uprzedzenia.