Cerkiew Świętego Jerzego w Sozopolu

Warte objazdu

Cerkiew parafialna starego miasta i ta, która najpewniej będzie otwarta, gdy naciśnie się klamkę. Przechowuje relikwie Świętego Jana Chrzciciela, cząstkę Krzyża Świętego i mirrę z grobu Świętego Mikołaja, co jak na małomiasteczkową cerkiew nad Morzem Czarnym jest zestawem niezwykłym. Zajmuje piętnaście minut, nic nie kosztuje, a od muzeum dzielą ją dwie ulice.

Opis

Tło

Cerkiew wpisano jako zabytek kultury w 1962 roku, a jej dzwonnicę objęto ochroną osobno. Źródła podają trzy różne dziewiętnastowieczne daty budowy i żadnej z nich nie da się rozstrzygnąć, więc najlepiej traktować ją po prostu jako budowlę z epoki bułgarskiego odrodzenia narodowego na starszym miejscu — co w Sozopolu jest historią typową, bo cerkwie odbudowywano tu w tym samym miejscu, ilekroć na to pozwalano.

W środku jest konwencjonalne wnętrze bułgarskiego odrodzenia narodowego: rzeźbiony ikonostas, ciemne drewno, lampki oliwne, zapach wosku pszczelego. Relikwie są przechowywane w cerkwi i czczone przez stały strumień miejscowych, a nie wystawione jako eksponaty, i o ten nastrój tu chodzi.

Warto to sobie wyjaśnić. Relikwie znalezione w 2010 roku na wyspie św. Iwana to osobna sprawa: relikwiarz, w którym się znajdowały, jest w Muzeum Archeologicznym, a same relikwie pokazuje się w sezonie letnim w cerkwi Świętych Cyryla i Metodego. Relikwie tego samego świętego przechowywane u Świętego Jerzego są starsze i z tamtym odkryciem niezwiązane. Nikogo w mieście to rozróżnienie specjalnie nie obchodzi, ale odwiedzający, który czytał o odkryciu z 2010 roku, w przeciwnym razie będzie go szukał w niewłaściwym budynku. Dla żadnej cerkwi w Sozopolu nie ogłoszono godzin otwarcia; najbezpieczniej próbować rano i wczesnym wieczorem.