Latarnia Morska w Burgas

Warte objazdu

Latarnia na końcu wschodniego falochronu była pierwszą portową latarnią morską w Bułgarii, zapaloną po raz pierwszy w 1899 roku. Nie można wejść do środka — to czynne urządzenie nawigacyjne — ale można podejść do niej przez strefę publicznego dostępu portu, a widok z powrotem wzdłuż klifu, z Ogrodem Morskim na jego szczycie, jest tym, który wszyscy fotografują. Piętnaście minut i nic do zapłacenia.

Opis

Tło

Pierwotna latarnia z 1899 roku stała na kolumnowej konstrukcji wysokiej na jakieś piętnaście metrów. Przebudowano ją na cylindryczną wieżę w 1907 roku, a obecna wieża z żelbetu, w biało-czerwone pasy, pochodzi z 1995 roku. Ma około czternastu metrów wysokości, a jej światło znajduje się dwadzieścia cztery metry nad poziomem morza, dając białe błyski co trzy sekundy i widoczne z czternastu mil morskich. Sygnał mgłowy rozbrzmiewa w cyklu trzydziestosekundowym.

Dwa mniejsze światła wyznaczają wejście do portu; zbudowano je w 1900 roku i wszyscy znają je jako czerwone i zielone, od kolorów wokół ich latarń. Oba początkowo świeciły na czerwono; zielone zmieniło kolor w 1931 roku, gdy obie latarnie zelektryfikowano.

To, do czego to miejsce naprawdę się nadaje, to spacer. Od mola centralna plaża ciągnie się na południe przez niemal dwa kilometry, szeroki piasek z parkiem powyżej, i kończy się przy porcie. Dwadzieścia minut w jedną stronę spacerowym krokiem, a najlepszą porą jest wczesny ranek — plażę się wtedy grabi, światło jest za plecami, a miasto jeszcze nie wstało. To także miejsce, gdzie kończy się turystyczne wybrzeże, a zaczyna pracujące miasto: za falochronem stoją dźwigi, nabrzeża tankowców i rafineria po drugiej stronie jeziora. Nie warto mylić tej latarni z tą na wyspie Świętej Anastazji — to zupełnie inna wieża.