Park Przyrody Bulgarka

Warte objazdu

Ustanowiony w 2002 roku dla ochrony lasów bukowych na północnym stoku środkowej Stara Płaniny, park zajmuje nieco ponad 21 000 hektarów na terenie Gabrova i Tryavny. To mniej miejsce, które się odwiedza, a bardziej rama wokół kilku miejsc, do których i tak się pewnie wybieramy: leżą w niej muzeum na wolnym powietrzu Etar, Monaster Sokolski i grań nad Shipką. Najlepszy w październiku, gdy buki zmieniają kolor.

Opis

Tło

Bulgarka powstała 9 sierpnia 2002 roku, stosunkowo późno, a jej celem jest ochrona buczyny. Północny stok Stara Płaniny nad Gabrovem i Tryavną nosi jedne z najlepiej rozwiniętych lasów bukowych w kraju, a ustanowienie parku miało na celu w równym stopniu spojenie tego krajobrazu w całość, co ochronę jakiejkolwiek pojedynczej rzadkości. W granicach parku leży kilka mniejszych obszarów chronionych i obiektów przyrodniczych — stare drzewostany cisowe, wielki pojedynczy buk, skalne ostańce znane jako Vikanata Skala.

To, co nadaje parkowi charakter, to jednak ilość ludzkiej historii wplecionej w jego teren. W granicach parku leży muzeum Etar z jego warsztatami napędzanymi wodą. Leży w nich też Monaster Sokolski, na grzbiecie nad Gabrovem, który w 1876 roku dawał schronienie powstańcom i ma na dziedzińcu znaną kopulastą fontannę. Leży w nich również duża część parku-muzeum narodowego Shipka–Buzludzha wzdłuż grani. To nie jest dzicz; to zagospodarowana kraina górska, która akurat zachowała swoje drzewa.

W praktyce najlepiej myśleć o tym miejscu jako o obszarze do zwiedzania samochodem i pieszo, a nie jako o pojedynczym punkcie. Znakowane szlaki łączą Gabrovo, Etar, Monaster Sokolski i grań, a droga przez przełęcz Shipka biegnie przez sam środek parku. Jesień to najlepsza pora — buczyna w październiku jest właśnie powodem, dla którego wyznaczono te granice.