Brashlyan

Warte objazdu

Brashlyan to licząca czterdzieści kilka osób wieś w Strandzhy, uznana za rezerwat architektoniczno-historyczny w lutym 1982 roku. Państwowy rejestr turystyczny wymienia w niej siedemdziesiąt sześć zabytkowych domów, dziewięć o znaczeniu ogólnokrajowym. Jej cerkiew Świętego Dymitra wkopana jest w ziemię i ma w swojej ambonie wbudowany grecki ołtarz Zeusa-Dionizosa. Czternaście kilometrów na północny zachód od Malko Tarnovo, drogą asfaltową.

Opis

Tło

Dawna nazwa brzmiała Sarmashik, a Brashlyan jest jej dosłownym tłumaczeniem. To, co przetrwało, to kompletna wieś strandżańska: kamienne parterny, drewniane piętra, szerokie okapy, bruk, i układ przestrzenny, którego nikt nigdy nie uporządkował. Rejestr ogólnokrajowy wymienia pięć pojedynczych domów oraz cerkiew jako zabytki o znaczeniu krajowym, podczas gdy rejestr turystyczny podaje pełniejszą liczbę siedemdziesięciu sześciu zabytkowych budynków; lista gminna nigdy nie została opublikowana, więc obie liczby są prawdziwe, tylko w odniesieniu do różnych rzeczy.

Cerkiew Świętego Dymitra pochodzi z końca siedemnastego wieku i stoi na miejscu trackiego sanktuarium, uważanego za poświęcone Dionizosowi. Wkopana jest w ziemię, by zyskać na wysokości, nie wystając ponad poziom terenu, a niegdyś otaczał ją mur wysoki na około dwa i pół metra; fasady obłożone są ciosanym trawertynem. Jej dzwon odlano w Jarosławiu w Rosji w pierwszej połowie dziewiętnastego wieku, i wciąż tam wisi. W ambonę wbudowany jest marmurowy ołtarz Zeusa-Dionizosa z grecką inskrypcją dedykacyjną.

Szkoła celkowa w przybudówce powstała w 1871 roku, po tym jak bułgarska cerkiew uzyskała niezależność, i uczyła dwunasto- i trzynastoletnich chłopców aż do 1877 roku. Odtworzono ją w pierwotnym kształcie: bez ławek, ze skórami na podłodze, kijami i tabliczkami woskowymi. Jest tu też dom-muzeum etnograficzne w domu z epoki odrodzenia, z czynnym krosnem, oraz plenerowa ekspozycja tradycyjnego rolnictwa. Dom Balyuvów to miejsce, gdzie wojska tureckie zabiły pierwsze ofiary powstania z 1903 roku; dziś jest to prywatny dom. Odpust wiejski przypada 9 sierpnia.