Ogród Borysa

Warte objazdu

Trzysta hektarów zaczynających się przy Moście Orłów i wspinających się na południowy wschód, z dala od ruchu ulicznego. Wewnątrz znajdują się jezioro Ariana, dwa stadiony piłkarskie, obserwatorium astronomiczne z 1897 roku, wieża telewizyjna i duży pomnik komunistyczny. To nie jest atrakcja turystyczna i nie jest właściwie pomyślane dla zwiedzających — to po prostu miejsce, dokąd Sofia chodzi wieczorami, i właśnie dlatego warto tędy przejść.

Opis

Tło

Burmistrz miasta sprowadził w 1882 roku z Bukaresztu szwajcarskiego ogrodnika, Daniela Neffa, by uczynić z Sofii ogród. Neff naszkicował pierwszy plan tej samej wiosny, założył szkółkę, zbudował sobie dom na miejscu i zaczął sadzić w 1884 roku — akacje, morwy, wiązy. Joseph Frei przejął park w 1906 roku i skierował go ku kwiatom, zakładając ogród różany. Georgi Duhtev odziedziczył go w 1934 roku, dodając kolejne tysiąc czterysta róż i japoński zakątek. Niezwykłe jest to, że żaden z trzech nie zniszczył tego, co zrobili poprzednicy; każdy pracował w ramach wcześniejszego planu.

Park nosi imię cara Borysa III. Późniejsze dodatki nie wykazały już tej samej powściągliwości: narodowy stadion im. Vasila Levskiego powstał w latach pięćdziesiątych XX wieku, a stadion Armii Bułgarskiej w latach sześćdziesiątych, wieża telewizyjna w 1959 roku, a Kopiec Braterstwa — pomnik komunistycznych partyzantów — stoi na wzniesieniu pośrodku parku.

Jezioro Ariana przy Moście Orłów oferuje latem rowerki wodne, a zimą zamienia się w lodowisko. Dalej ścieżki szybko robią się cichsze. Park jest na tyle duży, że w popołudnie dnia powszedniego można całkowicie zgubić miasto jakieś dziesięć minut drogi od jednego z najruchliwszych skrzyżowań w kraju.