Bolata

Warte objazdu

Dwa czy trzy kilometry na północ od Kaliakry krótki kanion o ceglastoczerwonych ścianach opada do półkolistej zatoczki z jedynym skrawkiem piasku na tym odcinku klifowego wybrzeża. Przepływa przez niego strumień, wpadający do niewielkiego, zarośniętego trzciną jeziorka za plażą. Kanion leży w rezerwacie Kaliakra — jedynym bułgarskim rezerwacie obejmującym zarówno morze, jak i ląd — a zaplecze jest minimalne.

Opis

Tło

Wybrzeże między Kavarną a Kaliakrą jest niemal pozbawione plaż: ściana wapienia, a u jej stóp morze. Bolata jest wyjątkiem — wyrwą, w której dolina dochodzi do wody. Skała to ten sam nasycony żelazem kamień, który nadaje barwę Kaliakrze, i w niskim świetle wygląda naprawdę na czerwoną, a nie tylko ciepłą w tonie.

Zarośnięte trzciną jeziorko za plażą, o powierzchni około dwudziestu trzech hektarów, jest tu częścią najciekawszą przyrodniczo: korzystają z niego bączek, perkozy, zimorodek i czaple, a zatoczka leży na szlaku Via Pontica, więc jesienią nad krawędzią kanionu przelatują ptaki drapieżne. Delfiny zwyczajne widuje się u brzegu wystarczająco często, by warto było ich wypatrywać.

Czego się spodziewać na miejscu: wąskiej drogi w dół, niewielkiego parkingu, kilku wyciągniętych na brzeg łodzi i budynków, które od dawna wymagają remontu. Miejsce jest popularne wśród mieszkańców Kavarny i bardzo małe, więc sierpniowe popołudnie oznacza tu zatłoczoną plażę i samochody zaparkowane wzdłuż dojazdu. Wczesnym rankiem albo w dowolny dzień września to zupełnie inne miejsce.